முதல 1 கி.மீட்டர் ஓடட்டும்… அப்பறம் பாப்போம்!

Posted: ஒக்ரோபர் 1, 2013 in பிதற்றல்
குறிச்சொற்கள்:, , , , , , , ,

“இப்படி பயந்து கிட்டே இரு. இன்னிக்கு மதியம் coffee கூட என்ன தின்னா தெரியுமா?? சுட சுட சமோசா. அந்த பொண்ணாவது ஒடறதாவது. ஏதாவது கேக் இல்ல ஐஸ்கிரீம் கடை தாண்டி போகும் போது, மூளைக்கு ஒரு சிக்னல் அனுப்பு; அவ்வளவுதான், வேலை முடிஞ்சுது. அவ ஓடறதும் ஓடாம இருக்கறதும் நம்ம கைல தான் இருக்கு. 25-30 வருஷமா சும்மாவே இருப்பாளாம். திடுதிப்புன்னு ஏதோ முடிவு செஞ்சு ஓட நினைப்பாளாம்…நாம ஒத்தொழைக்கனுமாம்!!! “, என கண்ணுக்கு ஆறுதல் வழங்கியது வயிறு.

“என்னவாம்…ரெண்டு மூணு நாளாவே பொலம்பிகிட்டு இருக்கு கண்ணு”, என  பேச்சுக் கொடுக்க ஆரம்பித்தது கல்லீரல்.
“இல்லப்பா எல்லாம் இந்த பொண்ணு  தான். ரெண்டு மூணு நாளா ஓடறது பத்தின விஷயங்கள internet ல படிக்குது போல. அதுதான் ‘warning’ குடுத்துட்டு போகுது கண்ணு. ஒரு மீட்டிங் வச்சு பேசணும். எல்லாரும் அவங்க அவங்க பங்குக்கு resist செஞ்சா அந்த பொண்ணு இதெல்லாம் கை விட்டுடும்”, என சற்றே எரிச்சலுடன் விடையளித்தது வயிறு.
“எப்பனு சொல்லி அனுப்பு…நானும் வந்து சேர்றேன். ஏதோ புதுசா தின்னிருக்கு போல இந்த பொண்ணு. உள்ள இருக்கற cells எல்லாம் குய்யோ முறையோனு கத்திகிட்டு இருக்குங்க. நான் என்னனு கவனிச்சிட்டு வரேன்”, என விடைப்பெற்றது கல்லீரல்.

அவசரக் கூட்டம் ஆரம்பம்

“என்ன செஞ்சு இத நிறுத்தப் போறோம்னு பேசறதுக்கு முன்னால…யாருக்காவது சொல்ல வேண்டிய விஷயம் ஏதாவது இருக்கா?”, என கூட்டத்தை துவக்கி வைத்தது வயிறு.
“எனக்கென்னவோ கொஞ்சம் அவசரப் படறோமோன்னு தோணுது. அந்த பொண்ணு படிச்ச சில பதிவுகள்ல  ரொம்ப நல்லாத்தான் போட்டிருந்துச்சு. அந்த பொண்ணு ஓடினா, நம்ம எல்லாருக்குமே ரொம்ப நல்லதாம். தொடர்ந்து ஒடிச்சு வைங்க…நமக்கு அப்ப அப்ப வர்ற சுளுக்கு, காயமெல்லாம் கூட கொறையுமாம் “, என தன் தரப்பு வாதத்தை முன் வைத்தது மூளை.
“அதுதான…உனக்கென்னப்பா உச்சானிக்கொம்புல ஒக்காந்து கிட்டு இருக்க…ஒடப்போறது காலு. ஓடறதுக்கு தேவையான சத்தெல்லாம் மூளைல இருந்து வந்தா பரவாயில்ல. நான் தான் ராப்பகலா ஒழைக்கணும். மூளைனா வாய மூடிகிட்டு மூலைல நில்லு”, என மூளையிடம் கடிந்துக்கொண்டு,
“முதல் வேலை…கால் இது ஒனக்கு. அந்த பொன்னு shoe போடும்போதே உன் வேலைய ஆரம்பி. ‘கணைக்கால் எலும்பு’ இருக்குபாரு.
அத கொஞ்சம் பெசகிக்க சொல்லு. ‘shin splints’ னு சொல்லுவாங்க. கொஞ்சம் வலிக்கும்..ஆனா மூளைக்கு ‘உயிர் போறா மாதிரி வலிக்குது’னு  சிக்னல் அனுப்பு. அந்த பொண்ணு ஆரம்பிக்கறதுக்கு முன்னாடியே உக்காந்துடும்; அப்படி அதையும் பொருட்படுத்தாம ஓட ஆரம்பிச்சது வைங்க, அடுத்து கல்லீரல் நீ..

ஏதாவது செஞ்சு ஒரு சுர்றுனு வலிய வரவச்சுக்கோ. அந்த பொண்ணு அப்படி இப்படின்னு அசைஞ்சு சரிசெய்ய பாக்கும். விடாம வலிக்குதுனு சிக்னல் அனுப்பு மூளைக்கு. கதம் கதம்! இதுவும் சரியாகல வை…நான் சீன்ல ஆஜராறேன்.
இப்பதான ஓட ஆரம்பிக்குது…மொதல் வலிலியே எண்ணத்த கைவிட்டிடும்.
ஏதாவது சொதப்பல் ஆகிடுச்சுனா இன்னும் ஒரு வாரத்துல திரும்ப meet பண்ணுவோம்.
“Any questions?”, என வயிறு கேட்க, ஒன்றுமில்லை என ஆமொத்தித்தப்படி அனைவரும் தம் வேலையை கவனிக்க ஆரம்பித்தன.

ஒரு வாரத்திற்குப் பிறகு,

“அந்த பொண்ணு அலும்பு தாங்கலடா சாமி. முதல் நாள் 1.5 minutes ஒடிச்சு.அப்படியே கொஞ்சம் கொஞ்சமா increase செஞ்சு…இப்ப 5 நிமிஷம் தொடர்ந்து ஓடுது”, என தன் வருத்தத்தை வெளிப்படுத்தியபடி கூட்டத்தை துவக்கியது கால்.
“நாம இதுக்கு ஏதாவது முடிவு எடுக்கலன்னு வைங்க, அப்படியே இது increase தான் ஆகும். நேத்து படிச்ச பதிவுல, “முதல் முறையா ஓட ஆரம்பிக்கும் போது  shin splints வர்றது சகஜம்தான். ஓடி முடிக்கும் போது …வழியும் நின்னுடுச்சுனா பிரச்சனை இல்ல’னு போட்டிருந்தது; அதுக்கு அந்த பொண்ணு சிரிச்சத பாக்கனுமே…வாய கேட்டா சொல்லும்”, என தன் தரப்பிற்கு கண்.
பலத்த யோசனையில் இருந்த வயிறு, “எனக்கு என்ன செய்யனும்னு தெரியலியே…என்ன மூளை, இந்த பொண்ணு என்ன பிளான் வச்சிருக்கு?”, என வேறு வழியின்றி மூளையிடம் வினவியது வயிறு.
“சொன்ன உடனே shock எல்லாம் ஆகக்கூடாது. ரெண்டு மாசத்துல ஏதோ 6K run இருக்காம். அதுக்கு தயாராகலாமானு நினைக்குது அந்த பொண்ணு. என்ன பண்ண போகுதுன்னு கவலை படரத விட, அதுனால நமக்கென்ன நன்மைன்னு யோசிச்சா நல்லா இருக்கும்”, என யதார்த்தமாய் பதிலளித்தது மூளை.

“அதெல்லாம் நாங்க பாத்துக்கறோம். நாம என்ன செஞ்சாலும், அந்த பொண்ணு rest எடுத்து rest எடுத்து சரி செஞ்சுக்குது. ஒரு வழிதான் இருக்கு. கூட இருக்கறவங்க…’demotivate ‘ பண்றா மாதிரி பேசணும், இல்ல…’ஓடுவதால் ஏற்படும் தீங்குகள்’ மாதிரியான பதிவுகள அந்த பொண்ணு படிக்கணும்.
கால், வாய், காது…நீங்க மூணு பேரும் சேந்து தான் இத செயல்படுத்தணும்.
மூளை…உனக்கு பெருசா வேலை இல்ல. “அவங்களும் செய்ய மாட்டாங்க..செய்யறவங்களையும் செய்ய விட மாட்டாங்க”, மாதிரியான மக்கள் கிட்ட இந்த பொண்ண பேச வைக்கணும். அதுதான் உன் task.

“யப்பா…உன்ன மாதிரி யோசிக்க எனக்கு சுட்டு போட்டாலும் வராது. நீயே example ஏதாவது குடு”, என ஆச்சரியத்தில் வாயை பிளந்தது மூளை.
ஒரு மிடுக்கான சிரிப்புடன்,
“shin splints ஆ? அதெல்லாம் ரொம்ப serious ஆச்சே! வேண்டாம் அனு ..எல்லாரோட உடம்பும் ஓடறதுக்கு வசதியா படைக்கப்படல; வாக்கிங் வேணும்னா பண்ணு”

“நீ ஒடனும்னு ஒரு குதூகலத்துல ஓட ஆரம்பிப்ப ..அவன் அவன் குதிரை மாதிரி ஓடுவான். race ஆரம்பிச்ச உடனே…நீ கடைசி ஆளாயிடுவ”
“எங்கயோ படிச்சேன் டீ…பொண்ணுங்க ரொம்ப ஓடினா…கர்பப்பை இறங்கிடுமாம். அப்பறம் குழந்தை பொறக்கும் போது …தேவை இல்லாத complications எல்லாம் ஏற்படும்”
“இவ்வளவு body weight வச்சுகிட்டு ஓடினா…காலுக்கு தேவையில்லாத strain “
இதுமாதிரி அவளுக்கு தெரிஞ்சவங்க யாரெல்லாம் பேசறதுக்கு வாய்ப்பு இருக்கோ….ஒரு பட்டியல் போடு. அவங்க கிட்ட இந்த பொண்ண ஓடரத பத்தி பேச வை.
அப்பறம் அவங்க responses எல்லாத்தையும் திரும்ப திரும்ப…அவளுக்கு நினைவுபடுத்து. We will be fine “, என தன் தந்திரம் கலந்த யோசனையை முன் வைத்தது வயிறு.
“எனக்கென்னவோ இது சரிப்பட்டு வரும்னு தோணல …எல்லாரும் சொல்றீங்க. அதுனால செய்யறேன். ரெண்டு நாள்ல results என்னனு சொல்றேன்”, என விடைப்பெற்றுக் கொண்டது மூளை.
“கவலை படாம போங்க…6K யாம் 6K …ஒரு கீ.ஓடினா என் பேர மாத்திக்கறேன். அவள சுத்தி இருக்கறவங்க…எப்பவுமே நெகடிவா பேசறவங்களா இருக்கணும் அப்பறம் தன்னம்பிக்கையாவது புடலங்காயாவது”, என அனைவருக்கும் வயிறு ஆறுதல் கூற, கூட்டம் கலைந்தது.

1 மாதத்திற்குப் பிறகு…

“நான் சொன்னேன்ல அந்த பொண்ணு எதுக்கும் வளைஞ்சு கொடுக்க மாட்டான்னு. நாம ரொம்ப புத்திசாலித்தனமா பண்றதா நினைச்சோம்; இப்ப அந்த பொண்ணு, 10K, 15K ..அப்பறம் முடிஞ்சா ஒரு half marathon ஓடலாமான்னு யோசிக்க ஆரம்பிச்சுடுச்சு”, என  குண்டை தூக்கிப்போட்டது மூளை.
“நீதான் ஆரம்பத்துல இருந்தே அந்த பொண்ணு side இருந்த. இது நாங்க எதிர்ப்பாத்ததுதான்”, என கோபமாய்  விடையளித்தது வயிறு.
“இல்லங்க உண்மையத்தான் சொல்லுது மூளை. “Race ல நான் கடசியா வந்தா கூட பரவாயில்ல. Race organise பண்றவங்களுக்கு பிரச்சனை இல்லனா நான் மட்டும் எதுக்கு கவலை படனும்”னு  பேசுது. வெள்ளம் தலைக்கு மேல போயிடுச்சுன்னு நினைக்கறேன் என மூளையின் கருத்துக்களை வழிமொழிந்தது வாய்.

“நீங்கெல்லாம் ‘ஓடறது’ உங்களுக்கு விதிக்கப்பட்ட ஒரு தீங்கா ஏன் பாக்கறீங்கன்னு புரியல. கால்…நீ சொல்லு. முதல் ரெண்டு மூணு நாள் கொஞ்சம் கடியா இருந்தது. ஆனா அப்பறம் புடிச்சுபோச்சு தான…
நீ…வயிறு…அந்த பொண்ணு ஓட ஆரம்பிச்சதுல இருந்து, நல்ல சத்தான சாப்பாடுதான் எடுத்துக்குது; கொஞ்சமா சோறு குடுத்து 10K ஓட வைக்கல; carbohydrates நெறைய இருக்கற சாப்பாடு சாப்பிடுது. இதுல இருந்து energy தயாரிக்கறது ரொம்ப easy னு எனக்கு தெரியும்”, என மூளை பேசிக்கொண்டே இருக்கும் போது,
“sorry பா..last ரெண்டு meetingsக்கும் வர முடியல. எல்லாரும் fresh ஆ இருக்கறத பாத்தா செம happy mood போல. ரெண்டு மூணு வாரமா இந்த பொண்ணு ஏதோ பண்ண ஆரம்பிச்சிருக்கு; வேலை கொஞ்சம் overtime போனாலும், செம superஆ இருக்குபா. காலுக்கு சாதாரணமா ரொம்ப கம்மியாத்தான் ரத்தம் அனுப்புவேன். இப்பெல்லாம் லிட்டர் கணக்குல அனுப்பறேன். என்ன நடக்குது பா??”, என மடைதிறந்த வெள்ளம் போல்  கொட்டியது இதயம்.
திருதிரு வென விழித்தபடி  கண்ணையும் வாயையும் பார்த்தது வயிறு.
ஒரு மெல்லிய புன்னகையுடன்,  “அந்த பொண்ணு ஓட ஆரம்பிச்சிருக்குபா. அதுதான் இந்த healthy மாற்றத்துக்கு காரணம்”, என இதயத்திற்கு விளக்கம் அளித்துவிட்டு “Hope we are all on the same page now . நம்ம நல்லதுக்குத்தான் அந்த பொண்ணு இதெல்லாம் செய்யுது. நம்மால முடிஞ்ச ஒத்துழைப்ப குடுப்போம். Team work தானப்பா எல்லாம்”, என அனைவரையும் பார்த்தபடி கூறிவிட்டு, “all good ?”, என கண்ணடித்தபடி வயிறை பார்த்துக் கேட்டது மூளை.
“Yeah sure”, என கூறி, அனைவரிடமும் விடைப்பெற்றுக் கொண்டது வயிறு.

இந்த கூத்தெல்லாம் எனக்குள் நடந்தவையே. சென்ற வருடம் ஜூலை யில் ஓட முடிவு எடுத்து, கடந்த ஆகஸ்ட் மாதம் ஒரு ‘Half  marathon ‘ முடித்தேன். ஆரம்பத்தில் சற்று கடுப்பாக இருந்த போதிலும்…இன்று முடித்துவிட்டேன் என்ற பெருமிதத்துடன்…இப்பதிவை எழுதி முடிக்கிறேன்.

Advertisements
பின்னூட்டங்கள்
  1. முயற்சிக்கு வாழ்த்துக்கள்…

  2. ranjani135 சொல்கிறார்:

    உங்களது உற்சாகம் படிக்கிறவர்களுக்கு (குறிப்பாக எனக்கு) வரட்டும்!
    தொடர்ந்து ஓடி மற்றவர்களுக்கு எடுத்துக் காட்டாக இருக்க வாழ்த்துகள்!

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s