Posts Tagged ‘பாபி சின்ஹா’

ஞாயிற்றுக் கிழமை…இரவு உணவு முடித்து விட்டு, மிச்சம் இருந்த இரண்டு மணி நேரத்தை கழிக்க என்ன செய்யலாம் என தொலைக்காட்சிப் பெட்டியை புரட்டிக் கொண்டிருந்த தருணம். டெண்ட்கொட்டா (Tentkotta) என்ற ஒரு IPTV சேவையில் புதுத் தமிழ் படங்கள் பார்ப்பது வழக்கம். அப்படி ஏதாவது திரை அரங்கில் பார்க்காத, ஆனால் நல்ல படம் என விமர்சிக்கப் பட்ட படங்கள் வந்துள்ளதா என தேடினோம்.

சாதரணமாக திரை விமர்சனங்களுக்கு, தமிழ் டாக்கீஸ் (Tamil Talkies) வலைத்தளத்தை சற்று அதிகமாகவே நம்புவோம். அந்த தளமும் நல்ல படம் என விமர்சித்தது , ‘சென்னை உங்களை அன்புடன் வரவேற்கிறது”.

அன்று டெண்ட்கொட்டா தளத்தில் அப்படம் வந்திருந்ததால் அடுத்த இரண்டு மணி நேரத்தை அப்படத்தை பார்த்து செலவழிக்க முடிவு செய்தோம்.
இரண்டு மணி நேரப் படங்கள் பார்ப்பதே குதிரைக்கொம்பாய் உள்ள இந்த கால கட்டத்தில், 2 மணி நேரம் மற்றும் 3 வினாடிகள் தான் இப்படத்தின் நீளம் என பார்த்த உடன், நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டோம்.

படமும் ஆரம்பித்தது…

Chennai Ungalai Anbudan Varaverkirathu

முதல் ஐந்து நிமிடத்திற்கும் அடுத்ததற்கும் எந்த வித சம்பந்தமும் இல்லாத படி முதல் 15-20 நிமிடங்கள் நகர்ந்தன.
கதைக்களத்துக்குதான் அடித்தளம் போடுகிறார் இயக்குனர் என நினைத்தோம். “தப்புக்கணக்கு போடவேண்டாம்…இப்படித் துண்டு துண்டான காட்சிகளின் கோர்வை தான் இந்த படம்”, என இயக்குனர் சிறிது உரக்க சொல்லி இருந்தால், படத்தை நிறுத்தி விட்டு, அமெரிக்கத் தொடர்கள் எதையாவது பார்த்திருப்போம்.

படத்தின் கதாப்பாத்திரம் எதுவும் மனதில் பதியாததனால், பெயர்களும் நினைவில் இல்லை. ஆனால் பாத்திரங்களின் கோமாளித்தனமும் முட்டாள்தனமும் சற்று தெளிவாகவே நினைவில் உள்ளதே, இப்பதிவு எழுத வழிவகுக்கிறது.
>> முதலில் பெரும் நெருடலாய் படம் முழுக்க நிற்பது…பாத்திரங்களின் குடிப்பழக்கமும், புகை பிடிக்கும் பழக்கமும்.
கதைக்களம் இதுதான்…சினிமாவில் வாய்ப்பு தேடி சென்னைக்கு வரும் 3 இளைஞர்கள். பெரிதாக பண வசதி எதுவும் இல்லாதவர்கள்; கிராமங்களில் இருந்து திரை உலகில் பிரபலமாக வந்தவர்கள். அவசர பண தேவைகளுக்குக் கூட, நண்பர்கள், தெரிந்தவர்களிடம் எதிர்பார்க்க வேண்டிய சூழ்நிலை. அவசிய தேவைகளுக்குப் பணமின்றி தவிக்கும் காட்சிகளை, பார்ப்பவர்களின் அனுதாபத்தை சம்பாதிக்க படத்தில் வைத்த இயக்குனர், மதுவிற்கும், புகைக்கும் மட்டும் கதாப்பாத்திரங்களுக்கு குறை எதுவும் இல்லாத படி பார்த்துக் கொள்கிறார். நண்பனின் தேவைக்கு அலைப்பேசியை கொடுக்கத் தயங்கும் கதாப்பாத்திரம், அமுத சுரபி போல் மது பாட்டில்களை இறக்குமதி செய்து, காகம் போல் தெரிந்தவரை எல்லாம் அழைத்து பகிர்ந்துக் கொள்வது…நெருடலின் உச்சக்கட்டம்!!!

>> இந்த குடிப்பழக்கமும், அதன் காரணமாய் நடக்கும் பிரச்சனைகளே இரண்டு மூன்று தடவை வீடு காலி செய்ய வேண்டிய நிலைமைக்கு கதாநாயகர்களை தள்ளுகிறது. ஆனால் ஒவ்வொரு முறை உறங்க வீடு தேடி அலையும் போதும், பின்னணி இசை கொடுக்கும் பிம்பமோ…”பசங்கபாட்டுக்கு கம்முனு தான் இருந்தாங்க…ஆனாலும் வீட்ட விட்டு தொரத்தி அடிக்கப் பட்டாங்க. இப்ப வேற வழி இல்லாம நடு ரோட்டுல நிக்கறாங்க”

>> திரைப்படத்தில் பெண்வாசம் தென்பட வேண்டுமே என முடிவு செய்து மூன்று கதாப்பாத்திரங்களை புகுத்தி உள்ளார் இயக்குனர். ‘முக்கியமான’ பாத்திரத்தில் வரும் ஒரு பெண், ஒரு ஆணிடம் தன் மனதை பரி கொடுத்து, கர்பமாகிறாள். வழி வழியாக வரும் தமிழ் படங்களைப் போலவே…இதிலும் அவன் அவளை பயன்படுத்திக் கொள்ள மட்டுமே காதல் வார்த்தைகள் பேசுகிறான் என தெரிந்த போதும் அந்த பெண் அவனிடம் தன் ‘கற்பை இழக்கிறாள்’. முதலில் சிறிது கெஞ்சுகிறாள், அவன் கலைத்துவிட சொல்கிறான்…
பின்னர் கலைக்க மனம் வராது, குழந்தையை பெற்றுக்கொள்ள முடிவு செய்கிறாள். ஆனால் காதலனுக்கு பிரச்சனை எதுவும் கொடுக்காமல், காவல் துறையிடமும் செல்லாமல், கதையிலிருந்தே கழண்டு கொள்கிறாள்.

>> நிறை மாத கர்பிணி ஆன உடன், மீண்டும் காட்சி அளிக்கிறாள். அவள் நிர்கதியாய் நிற்பது தெரிந்து, வேலையில்லாத கதையின் நாயகர்களில் இருவர், அவளுக்கு வீடு பார்த்துக் கொடுக்கின்றனர். “யாரு குடுக்கறாங்க துட்டு”?…பெரிய தொகை எதுவும் கிடைத்தது மாதிரி தெரியவில்லை. ஆனால் எங்கோ உருண்டு புரண்டு பிரச்னையை தீர்த்தார்கள் என யூகித்துக் கொள்ள வேண்டும்.
இந்த காட்சி முடிந்த கையுடன், மீண்டும் யாரோ ஒருவர் வீட்டு மொட்டை மாடியில் சரக்கு பார்ட்டி.

>> அடுத்த நெருடல்…பாபி சிம்ஹாவின் பாத்திரம். ஒரு 6-7 முறை விவேகானந்தரின் படத்தைப் பார்த்து, கையை தூக்கியபடி, ஏதோ படிக்க எத்தனிக்கிறார்.
அதற்குள் வீட்டிலிருக்கும் மற்ற நண்பர்கள் குறுக்கிட, அவரின் சூளுரைக்கும் தெம்பு தொங்கிப் போகிறது. இங்கு அனுதாபம் ஒரு துளி கூட தலை தூக்க மறுக்கிறது. ஒரு ஊக்குவிக்கும் சொற்றடர் என்பது…ஒரு முறை படித்த உடன் பளிச்சென மனதில் பதியவேண்டும்.
பத்து பதினைந்து முறை வாய் விட்டு படித்தும் மனதில் பதியாததெனில், அதில் ஊக்குவிக்கும் அம்சம் எதுவும் இருப்பதாய் தெரியவில்லை.
மேலும்…யோசிபபதற்கோ, சிந்தனை பிறப்பிற்கோ , ஒரு இடம் தகுந்ததாக இல்லாத போது, இடத்தை மாற்றுவது ஒரு எளிதான தீர்வாகப் படுகிறது. தடங்கல்கள் வரும் எந்த தருணத்திலும், பாபி அந்த எளிதான தீர்வை எடுப்பதில்லை.

>> ஒரு காட்சியில் கதையின் முக்கிய பெண் கதாப்பாத்திரத்தை ‘சீரழித்த’ ஆண், அவன் நண்பர்களிடம் வயாகரா பற்றி பேசுகிறான். அது எங்கு கிடைக்கும் என கேட்டபடி, காட்சி முடிகிறது. அடுத்த காட்சியில், அவன் குழந்தை படத்தை பார்த்துவிட்டு…அந்த பெண்ணை தேடி செல்கிறான். அவன் மனம் திருந்தி விட்டானா அல்லது வயகராவை பயன் படுத்த ஒரு வழியை கண்டுபிடித்தானா என புரியவில்லை.

இத்தனை நெருடல் மட்டுமே நிறைந்த படத்திற்கு…தமிழ் மக்கள் 120 ரூபாய் செலவு செய்து, திரை அரங்கிற்கு வந்து, கதாப்பாத்திரங்களைப் பார்த்து அனுதாபம் படுவர் என நினைத்து படத்தை இயக்கிய இயக்குனருக்கு மட்டுமே என் அனுதாபங்கள்.