Posts Tagged ‘atheism’

“சமீபத்தில் பாரிஸ் நகரத்தை உலுக்கிய தீவிரவாத செயல் – சார்லி ஹெப்டோ பத்திரிக்கை ஊழியர்கள் மீதான தாக்குதலும் அதனால் நிகழ்ந்த உயிர் சேதமும்…

“சமீபத்தில் வெளியான PK திரைப்படத்தில் எழுப்பப்பட்ட இந்து மதம் பற்றிய கேள்விகளும், அதற்கு அரசியல் கட்சிகளும், சில சாதாரண மக்களும் கொந்தளித்தது, “ஏன் இந்து மதத்த பத்தி மட்டும் பேசறான்…இஸ்லாமிய மதத்துல இல்லாத அராஜகமா?”, என முன்வைக்கப் பட்ட கேள்விக்கு பதிலளிக்காமல் சாதுரியம் என நினைத்துக் கொண்டு இன்னொரு கேள்வியை எழுப்பியவர்கள்…

“இந்து மதத்தை இழிவு படுத்துகிறது”, என பெருமாள் முருகனின் ‘மாதொருபாகன்’ புத்தகத்திற்கு எழுந்த சர்ச்சை…

“தெரிஞ்சு போச்சுமா…என்ன எழுதப் போறன்னு”, என நக்கலாக சிரிப்பவர்களுக்கு,
இஸ்லாமிய மதத்தின் கோட்பாடுகள் பற்றியோ, அம்மதத்தின் புனிதப் புத்தகத்தில் கூறப் பட்ட அனைத்தையும் வேதவாக்காக எடுத்துக்கொண்டு செயல்படும் வீணர்களைப் பற்றியோ, ‘சகிப்புத் தன்மை மிகுந்த மதம்’ எனப் போற்றிப் புகழப்படும் இந்து மதத்தினரின் இன்னொரு கோர முகத்தைப் பற்றியோ, நான் எழுத விரும்பவில்லை.

பொதுவில் மதவாதிகள் கூறும் சகிப்புத்தன்மை என்பது என்ன என ஆராய விரும்புகிறேன்.
மதம் குறித்த சகிப்புத் தன்மை என்பதற்கு எல்லை கோடு உண்டா? அவ்வாறான எல்லைக்கோட்டை ஒருவர் ‘மீறும்’ போது, அவருக்கு இழைக்கப் படும் கொடுமைகள் நியாயமானதா?
இதற்கு விடை அறிய, முதலில் சகிப்புத்தன்மை என்பதன் விளக்கம் என்ன?
இரு நண்பர்கள் பேசிக் கொண்டிருக்கின்றனர். ஒருவர் கோழி பிரியாணி பிரியர் இன்னொருவர் மட்டன் பிரியாணி பிரியர். ஒரு நியாயமான உரையாடலில், இருவரும் அவரவர் விருப்பத்திற்கு காரணம் என்ன என்பதை முன்னிருத்துவர்.
“பிரியாணி னா…அது மட்டன் பிரியாணி தான். சிக்கன் எல்லாம் வேலைக்கு ஆகாது, என மட்டன் பிரியர் சொல்லும் போது,
“எனக்கு பிடிச்சிருக்கு…உனக்கு பிடிக்கல. அவ்வளவு தான. ரெண்டு பேரும் friendsனா ரெண்டு பேருக்கும் ஒரே taste இருக்கனுமா என்ன?”, எனக்கூறி முடிப்பது ஒரு நடைமுறைக்கொத்த செயல்.
அப்படி இல்லாமல், சிக்கன் பிரியர், “என்னடா சொன்ன??” என அடிதடி சண்டைக்கு வரிஞ்சிகட்டி நின்றால் எப்படி இருக்கும்??
அந்த சிறுபிள்ளைத்தனம் தான் சார்லி ஹெப்டோ சம்பவத்திற்கோ, PK பட எதிர்ப்பிற்கோ, பெருமாள் முருகன் புத்தக எதிர்ப்பு சம்பவத்திற்கோ காரணம்.

“என் கடவுள் உயர்ந்தவன்”, “அனைவரின் செயலையும் மேலிருந்து பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான்; நேரம் சரியாக இருக்கும் போது, தவறாமல் தண்டிப்பான்”, என நம்புகிறீர்கள்.
அப்படி இருக்க, ஒருவர் உம் மதத்தை கேலி செய்யும் போதோ, மதம் பற்றி கேள்வி எழுப்பும் போதோ, ஏன் நிலை குலைகிறீர்கள்?
யோசித்து பார்த்ததில், அதற்கான காரணம் இவற்றில் ஒன்றாகத் தான் இருக்க வேண்டும்.

“துன்பத்தில் இருக்கும் மக்களின் துயர் தீர்க்க உம் கடவுள் பாடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறார். அவருக்கு எதிராக எழும் பழிச்சொற்களை கேட்டு ஆத்திரமடைய அவருக்கு நேரமில்லை. அவரின் பக்தர்களான நீங்கள், அந்த வேலையை கவனித்துக் கொள்கிறீர்கள்”

அல்லது…

“தமிழர்களின் கடவுளுக்கு, அராபிய மொழியோ, ஆங்கிலமோ, ஹிந்தியோ, பிரெஞ்சு மொழியோ தெரிந்திருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. அவரின் பிள்ளைகளான நீங்கள், நான்கு மொழிகள் தெரிந்து வைத்திருப்பதால், அவருக்கு பதிலாக கோபப்படுகிறீர்கள்”

அல்லது…

“நாத்திகர்கள் சொல்வது போல், அவர் வெறும் கல்லே. மனிதனே தன் வசதிக்காக உருவாக்கிய ஒரு பொருள்தான் கடவுள்”, என்பது உண்மையே என புரிந்துகொண்ட நீங்கள், அந்த உண்மை வெளிவராமல் இருக்க எடுக்கும் முயற்சிகளே இந்த மதச் சண்டைகளும், வீர ஆவேசப் பேச்சுகளும்”

இவை எதுவுமே காரணம் இல்லையெனில், இதுவாக மட்டும் தான் இருக்க முடியும்

“உங்கள் வாரிசுகளின் மதம் பற்றிய புரிதலை நினைத்து அஞ்சுகிறீர்கள்”

உதாரணத்திற்கு, சார்லி ஹெப்டோ சம்பவத்தை பார்த்துவிட்டு, உங்கள் மகள், “வாப்பா…நான் உங்கள சரமாரியா கிண்டல் அடிச்சுகிட்டே இருக்கேன்; ஆனா நீங்க என்னிக்கும் கோவிச்சுகிட்டதே இல்ல; சைக்கிள், சாக்லேட் அது இதுனு வாங்கித் தரீங்க. அப்ப அல்லா மட்டும் ஏன்ப்பா…அவர கிண்டல் செஞ்சவங்கள கொன்னுட்டாரு?”, என கேட்டால்,

PK திரைப்படத்தை பார்த்து விட்டு, உங்கள் மகன், “எனக்கும் அப்படி தானம்மா…அப்பா சைக்கிள் வாங்கித் தரணும்னு எவ்வளவு pray பண்ணினேன் தெரியுமா? first rank எடுத்தேன், ‘ஸ்ரீ ராமஜெயம்’ 108 டைம்ஸ் எழுதினேன், டெய்லி 6:00 மணிக்கு எழுந்து சாய் பாபா கோயிலுக்கு போனேன்.ஆனா அப்பா அடுத்த வருஷம் பாத்துக்கலாம்னு சொல்லிட்டாரு. சாமிக்கு வேற என்னம்மா வேணும்?”, எனக் கேட்டால்,

சமீபத்தில் செய்திகளில் பேசப்பட்டு வரும் பெருமாள் முருகனின் ‘மாதொருபாகன்’ புத்தகத்தின் சர்ச்சையை படித்துவிட்டு, உங்களின் பதின்வயது மகள், “பெருமாள் முருகனோட புக் ல சொல்லி இருக்கறா மாதிரி, உங்க காலத்துல, கல்யாணம் ஆகி கொழந்தை பொறக்கலனா, வேற யாருகிட்ட வேணும்னாலும் relationship வச்சுக்கலாமா மா? இந்து மதத்துல இதெல்லாம் கூட இருக்கா?!”, எனக் கேட்டால், பதில் சொல்ல இயலாமல் நிலை தடுமாறுவீர்கள் என்ற பயமாகத் தான் இருக்க வேண்டும்.

உங்களின் இந்த அபத்தமான அச்சமும், ஆபத்தான மதப் பூசல்களும் உம் பிள்ளைகளுக்கு புரியும் போது , அன்று வழங்க இருக்கும் விடையினை இப்பொழுதே தயார் செய்துக் கொள்ளுங்கள். “சின்ன பையன்…அவனுக்கு இதெல்லாம் புரிய இன்னும் வருஷம் ஆகும்”, என நினைப்பது வீணே. ஊடக வளர்ச்சி போய்க்கொண்டிருக்கும் வேகத்தில், அந்த கேள்வி-பதில் சம்பவம் நாளையே கூட நடக்கலாம். எல்லாம் தெரிஞ்ச ஒரு சான்றோன் ஆகணும்னு தான நீங்களும் விரும்பறீங்க??

அந்த நேரத்தில், “கொழந்தையா லட்சணமா இரு…விதண்டாவாதம் பேசாத”, எனக் கூறி, உங்கள் மதிப்பை நீங்களே குறைத்துக் கொள்ளாதீர்கள் என்பது என் வேண்டுகோள்.


தொகுப்பாளர்
: அனைவருக்கும் வணக்கம். இன்னிக்கி ‘பேசலாம் வாங்க’ நிகழ்ச்சில யாருமே எதிர்பாக்காத ஒரு பிரமுகர சந்திக்க போறோம். துன்பம் இன்பம் ரெண்டுத்துக்குமே இவர் தான் காரணம்னு நம்பறோம்; உலகத்துல நடக்குற அநீதிக்கெல்லாம் இவர் தான் தீர்வு காணனும்னு ஏங்கறோம். மதம் என்ற சொல்லால் பிரிந்திருக்கும் மக்கள் இடையே அல்லா என்றும் இயேசு என்றும் சிவன் என்றும் இவருக்கு பெயர்கள் உண்டு. பெருமையுடன்…இதோ உங்கள் முன்னால்….நம் கடவுள்!!

தொகுப்பாளர்
: வணக்கம் கடவுளே; உங்கள இன்னிக்கி பேட்டி காணரதுல பெரும் மகிழ்ச்சி! உங்கள் வருகைக்கு ரொம்ப நன்றி!

கடவுள்: (ஒரு சிறு புன்னகை)

தொகுப்பாளர்
: நேரடியா கேள்விகளுக்கு போகலாம்… மனிதர்கள நீங்க தான் படைச்சேங்கன்னு மத நூல்கள் சொல்லுது; குரான்ல நீங்க ரெண்டு களி மண் பொம்மைகள செஞ்சு உயிர் கொடுத்ததாகவும் பைபிள்ல முதல ஆதாம் எவாழ படைச்சேங்கன்னும் வெவ்வேறு கருத்துக்கள் கூற பட்டிருக்கு. ஆனா திரு.சார்லஸ் டார்வின் பரிணாம வளர்ச்சி தான் மனிதன் உருவாக காரணம்னு சொல்றாரு. உங்க கருத்து?

கடவுள்
: தம்பி… இந்த டார்வின்… ஒரு சோதா பையன்….கடைசி காலத்துல கிருஷ்ணா ராமா கோவிந்தா இல்ல இயேசு மேரி மாதானு சொல்லிட்டு திரியாம என்ன வம்புக்கு தேவை இல்லாம இழுத்துக்கிட்டு இருந்தான். பூமிக்கு வந்தாச்சு அப்பறம் எப்படி வந்தோம்னு ஆராய்ச்சி பண்ணி என்ன பயன் சொல்லுங்க. மக்களுக்கு என்ன தோணுதோ அத நினைக்கறதுல என்ன தப்புன்னு நான் கேக்கறேன். ஐயோ… இப்ப கூட அந்த டார்வின் பையன நினைச்சா துண்டு துண்டா வெட்டி போடணும் போல இருக்கு.

தொகுப்பாளர்: ஆனா கடவுளே நீங்க கருணையே வடிவானவர்னு மக்கள் நம்பறாங்க. நீங்க என்னடானா வெட்டனும் குத்தனும்னு பேசறீங்க…

கடவுள்: இது தான் நிதர்சனம் தம்பி…இந்த மக்கள பாத்தா சிரிப்பு தான் வருது… இவங்களே என்ன ஒரு பக்கம் சாந்த சொரூபி, தப்ப மன்னித்து நல்வழி நடத்தும் ஆசான்னு சொல்றாங்க. இன்னொரு பக்கம் தப்பு செஞ்சவங்கள வதம் செய்பவன்னு சொல்றாங்க. என்னுடைய ரோல் என்னனு எனக்கே கொழப்பமா இருக்கு (ஒரு நக்கலான புன்னகையுடன்)

தொகுப்பாளர்: (திரு திருவென விழித்த படி) உங்க ஒரு நாள் சாதரணமா எப்படி இருக்கும்? மசூதிலியும் தேவாலயத்திலும் கோவில்லயும் தினமும் ஆயிரக்கணக்குல வேண்டுதல் வருமே…

கடவுள்: நக்கல் தானே தம்பி…10 நாள் தொடர்ந்து உக்காந்தா கூட இவங்க கொறைகள கேட்டு மாளாது…அப்பறம் தான தீர்வு காண நேரமெல்லாம்…நான் பாத்த வரைக்கும் ஒரு 10 நாள் 20 நாள் ஒரே வேண்டுதல வைப்பாங்க…எதுவும் நடக்கலன்னு தெரிஞ்ச உடனே அதுதான் தலையெழுத்துனு வேற வேலைய பாக்க கேளம்பீடுவாங்க. உங்க சூப்பர் ஸ்டார் கூட ஒன்னு சொல்லுவாரே, ” கடவுள் சோதிப்பார் கை விட மாட்டாருன்னு”…விவரமான ஆளு தம்பி அவரு…. கை கொடுப்பேன்னு சொன்னதோட நிறுத்தினாரே…நல்ல வேளை எந்த மாசம், எந்த தேதி எல்லாம் ஒன்னும் சொல்லிக்கல. இது மாதிரி புண்ணியவான்கள் இருக்கற வரைக்கும் எனக்கு என்ன கவலை சொல்லுங்க (ஒரு பெருமிதம் கலந்த புன்னகையுடன்)

தொகுப்பாளர்
: (கனவா நனவா என்ற குழப்பத்தில்) கைக்கூப்பி வழிபடரவங்களுக்கே இந்த கதினா உங்கள வணங்க நேரம் இல்லாம இன்னிக்கி உயிர் பொழைச்சா போதுமுன்னு இருப்பவங்க கதி…

கடவுள்
: அது வந்து தம்பி…

தொகுப்பாளர்
: (கோபம் கலந்த விரக்தியுடன்) இல்ல ஐயா….அப்ப ஈழ தமிழர்கள் சொமாலிய நாட்டு மக்கள் இன்னும் தினம் தினம் பசி கொடுமைக்கு இரையாகும் மக்களின் கதி…உங்க கடைக்கண் பார்வை அவங்க மேல படவே இன்னும் பல 100 வருஷம் ஆகும் போலவே….அதுக்குள்ள அவங்களும் அவங்க சந்ததிகளும் கூட அழிஞ்சிடுமே!!

கடவுள்: உன் கோவம் எனக்கு புரியுது தம்பி…ரொம்ப நியாயமானதுதான்…விதின்னு ஒன்னு இருக்கும் போது அத யாரால மாத்த முடியும்.

தொகுப்பாளர்: இதெல்லாம் ரொம்ப அநியாயமா எனக்கு படுதுயா…விதின்னு ஒன்னு இருக்கானு எனக்கு தெரியல….ஆனா அதையும் மீறி அவங்களுக்கு ஒரு நல் வழி காட்டுவீங்கன்னு தானே….அலகு குத்தறது தீமிதிக்கறது மைல் கணக்குல உங்கள பாக்க நடந்து வர்றது எல்லாம்…அதெல்லாம்…?

கடவுள்
: பாரு தம்பி…ரொம்ப பேசற நீ….வாரத்துல ஒரு நாள் விடாம ஏதாவது ஒரு மதத்துல ஏதாவது ஒரு உருவத்துல எனக்கு பூஜை, யாகம், விரதம்..கண் மூடி திறக்கறதுக்குள்ள ராத்திரி ஆகுது…அப்பறம் அர்த்தசாம பூஜை…அப்பறம் வருஷா வருஷம் 1008 ஊர்வலம், கல்யாணம்னு தொவைச்சு புழிஞ்சு எடுக்கறாங்க…. ஒரு நாள்.. ஒரே ஒரு நாள்… நீ…

தொகுப்பாளர்: சாமி அங்கயே நிறுத்துங்க…..இது முதல்வன் படபிடிப்பும் இல்ல… நான் அர்ஜுனும் இல்ல…கடசியா என்னதான் சொல்றீங்க?

கடவுள்: எல்லாமே விதி படி தான் நடக்கும்…அஹம் பிரம்மாஸ்மி!!

தொகுப்பாளர்: அது சரி…எனக்கு இதுக்கு மேல கேக்க ஒன்னும் இல்ல கடவுளே…எங்க நிகழ்ச்சில இன்னும் 2 விஷயங்கள் இருக்கு…நேர்க்காணல மையமா வச்சு, வந்த விருந்தினருக்கு ஒரு பட்டம் கொடுப்போம்..நம்ம கலந்துரையாடல கேட்டு கொண்டிருந்த நீதிபதி குழுவின் தீர்ப்பு இதோ….

நீதிபதி குழு தலைவர்: ஐயா இன்னிக்கி கேட்கப்பட்ட ஒரு கேள்விக்கு கூட ஒரு திருப்திகரமான பதில் நீங்க அளிக்காததுனால….உங்களுக்கு ‘உதவாக்கரை’ பட்டம் வழங்கறோம்!

கடவுள்: (சிரிப்பும் கோபமும் கலந்து) என்ன வச்சு காமெடி கீமடி எதுவும் பண்ணலியே.. இதெல்லாம் மக்கள் கேட்டாங்கனா கொதிச்சு எழுவாங்க… உங்க டிவி சேனல் அப்பறம் அதோகதி தான்!

தொகுப்பாளர்: நீதிபதி குழுவிற்கு நன்றி! உங்க வருகைக்கு ரொம்ப நன்றி ஐயா! உங்க அனுமதியோட….”டேய் உதவாக்கரை…கெளம்பு காத்து வரட்டும்”.
மக்களே இன்றைய நிகழ்ச்சியை முடிவுக்கு கொண்டு வர இதோ நம் அட்வைஸ் ஆறுமுகம்!!

அட்வைஸ் ஆறுமுகம்: இன்ன கண்ணு…எப்படி கீரே? உதவாக்கரைன்னு படா ஜோரா பேரு வச்சாங்கப்பா! இந்த கேப்மாறிய குஷி படுத்த என் பொண்சாதி அடிச்ச லூட்டி இருக்கே…பேஜாரா பூச்சு பா! எங்க பக்கத்து ஊட்டு ஆயா சொல்லும்…விதிய மதியால டேர் டேரா கிழிக்கலாம்னு.. இந்த டுபாகூர நம்பறத விட்டு புட்டு….தப்புன்னு தோணுதா அப்பீட்டு…கரீக்ட்னு தோணுதா ரிபீட்டு…நான் இப்ப எஸ்ஆய்க்கிறேன்…இன்னமா வர்ட்டா!!

விடியல்

Posted: நவம்பர் 8, 2010 in சிறுகதை
குறிச்சொற்கள்:, , , ,

“வேலை எல்லாம் முடிஞ்சது மா… நான் அப்ப கெளம்பறேன்”, என்று உரைத்தபடி சமயலறை வாசலில் நின்றாள் செவ்வந்தி.
“நல்லது செவ்வந்தி நாளைக்கி கொஞ்சம் சீக்கிரம் வந்துடு…வீடு ஒட்டடை அடிச்சு clean பண்ணனும்”, என விடையளித்தாள் பிரேமா.
“பசங்கள இஸ்கூலுக்கு கெளப்பிட்டு ஒரு 10 மணி மாதிரி வரேன் மா”, என கூறிக்கொண்டே வாசல் நோக்கி நடந்தாள் செவ்வந்தி.
“ஆமாம் செவ்வந்தி என்ன படிக்கறாங்க உன் பசங்க? உனக்கு ஒரு பையனும் ஒரு பொண்ணும்ல”, என்ற பிரேமாவின் கேள்விக்கு,
முகம் மலர, “பெரியவன் சந்தோஷ் பதினொன்னாவது படிக்கறான் மா; சின்னவ ரம்யா அஞ்சாவது. ரெண்டும் இந்த பஸ் ஸ்டாப் பக்கத்துல கீற இஸ்கூல்ல தான் படிக்குதுங்க. கெட்டிக்கார பசங்க மா”, பெருமிதத்துடன் பதிலளித்தாள் செவ்வந்தி.
“அட என் பையன் கிஷோர் கூட அஞ்சாவது தான் படிக்கிறான்”, என கூறியபடி, “வாடி கன்னுக்குட்டி”, என கிஷோரை அள்ளி அணைத்தாள் பிரேமா.
“எங்க வெள்ளையும் சொள்ளையுமா விளையாட கிளம்பீட்டாரா தம்பி”, என செவ்வந்தி கேட்டு முடிப்பதற்குள்,
“இல்ல…sloka கிளாஸ்”, என சோகம் படர்ந்த முகத்துடன் விடை அளித்தான் கிஷோர்.
“கண்ணா நீ உள்ள போய் ஸ்டோரி புக் படிச்சிட்டு இரு…boost சாப்பிட்டு கெளம்பலாம்”, என கிஷோரை பக்கத்து அறைக்கு அனுப்பிவிட்டு, “சாமி பாட்டு செவ்வந்தி..நமக்கு எங்க இதெல்லாம் சொல்லி கொடுக்க டைம். ஆமாம் உன் பசங்களுக்கு சாமி பாட்டெல்லாம் சொல்லி கொடுப்பியா”, என வினவினாள் பிரேமா.
“இந்த சாமி பாட்டு, கோயில் போற பழக்கம் எல்லாம் இல்லமா..பசங்க இஸ்கூல் வுட்டு வந்தா கொஞ்சம் விளையாடுங்க, அப்பறம் படிக்கும், சாப்பிட்டு படுக்கத்தான் நேரம் இருக்கும். நான் வேலை எல்லாம் முடிச்சிட்டு வீட்டுக்கு போக 10-10:30 ஆகும். அவரும் அப்பத்தான் வருவாரு”, என எதார்த்தமாய் பதிலளித்தாள் செவ்வந்தி.
பக்கத்து அரை கதவு மூடி உள்ளதா என உறுதி செய்து கொண்டு, “கடவுள் நம்பிக்கை இல்லியா..என்ன சொல்ற செவ்வந்தி, நீங்க அப்ப நாத்திகவாதிகளா?”, என அதிர்ச்சி கலந்த குரலில் கேட்டாள் பிரேமா.
“நாத்தி….அப்படினா இன்னாம்மா…?,”என செவ்வந்தி வினவ,
“நாத்திகவாதினா கடவுள் நம்பிக்கை இல்லாதவன்னு அர்த்தம்”, என விளக்கினாள் பிரேமா.
“அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லமா…நாங்க ரெண்டு பேரு உழைச்சா தான் வூட்ல சோறு, பசங்க படிப்பு எல்லாம்; பசங்களும் படிப்புல பிஜியா கீதுங்க; இதுக்கு நடுவுல சாமி, கோயிலுக்கெல்லாம் நேரம் எங்க…சொல்லுங்க”, என்றாள் செவ்வந்தி.
“புரியலியே…உன்னை முதல நான் சந்திச்சது கூட அந்த அம்மன் கோயில்ல தான; நேரம் கெடைச்சா கோயிலுக்கு போவீங்க..அவ்வளவுதான”, என நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டாள் பிரேமா.
“அட அதுவாம்மா..கோயில் திருவிழா, கூழ் காச்சினாங்க, பாத்திரம் கழுவ ஆள் வேணும்னு கேட்டாங்க…புவனா அக்காதான் அனுப்பி வச்சாங்க”, என புன்னகைத்தாள் செவ்வந்தி.
“எப்படி சரியா வருது செவ்வந்தி? அப்பறம் பசங்களுக்கு சாமி பயம் இல்லேனா எப்படி நல்லது கெட்டது எல்லாம் சொல்லி கொடுப்ப… பயம் இல்லாம போயிடுமே”, என கேள்விக்கணைகளை தொடுத்தாள் பிரேமா.
“நல்லது கெட்டது சொல்லி தரத்தான் நாம இருகோம்மேமா; நமக்கு பயப்படுவாங்களா இல்ல கண்ணுக்கே தெரியாத சாமிக்கு பயப்படுவாங்களா; உழைச்சா தான் முன்னுக்கு வர முடியும்னு சொல்லி கொடுத்திருக்கோம்; முன்னுக்கு வரணும்னு ஆசை அதுங்களுக்கு இருக்கு…அதுதான வேணும்”, என தெளிவாய் புட்டு புட்டு வைத்தாள் செவ்வந்தி.
சிந்தனையில் மூழ்கி இருந்த பிரேமா சட்டென, “அப்ப உன்னையும் இப்படி தான் வளத்தாங்களா செவ்வந்தி?”, என வினவினாள்.
“அத ஏன்மா கேக்கறீங்க..எங்க ஆத்தாவும் நைனாவும் சாமினா உசுரையே கொடுப்பாங்க. ஒரு 10 வயசுல என்ன கூட தீமிதிக்க வச்சாங்கனா பாத்துக்குங்க; அவங்களுக்கு எது சரின்னு பட்டதோ அப்படி வளத்தாங்க. அப்ப எங்க பசங்கள எங்க இஷ்டபடி தான வளக்கணும். எங்களுக்கு சாமி கும்பிட நேரமும் இல்ல, பெருசா நம்பிக்கையும் இல்ல…அதுனால பசங்க மேல அத திணிக்க நாட்டமும் இல்ல. என் ஆத்தாவுக்கு செம காண்டு, “சாமிக்கு பயந்தா தான் தப்பு செய்ய மாட்டனுங்க…இப்படியே போனா கெட்டு குட்டிசுவருதான்”, னு சொல்லிக்கிட்டே இருக்கும்.
எங்களுக்கு “சாமி கண்ண குத்துவாறு, காத திருகுவாறு” னு சொல்லி வளக்க புடிக்கல. எது தப்பு எது சரின்னு சொல்லி தறோம். அதையும் மீறி செஞ்சா திட்டியோ மிரட்டியோ திருத்த வேண்டியது தான்”, என கூறிய படியே சுவர் கடிகாரத்தை பார்த்தாள் செவ்வந்தி.
“அய்யயோ பேசிக்கிட்டு இருந்ததுல மறந்தே பூச்சு; இன்னிக்கி பசங்க சீக்கிரம் வந்துடுங்க. நான் கெளம்பறேன் மா”, என விரைந்தாள் செவ்வந்தி.
“பால் காச்சிட்டேன் காபி வேணும்னா சாப்பிட்டு போயேன்”, என பிரேமா கூற,
“வூட்ல போய் பாத்துக்கறேன்மா”, என விடை பெற்றுக்கொண்டாள் செவ்வந்தி.
“கண்ணா boost ரெடி…sloka கிளாஸ் போறியா விளையாடனுமா”, என செல்லமாய் கிஷோரின் கன்னத்தை கிள்ளினாள் பிரேமா.
“விளையாட போறேன் மா ப்ளீஸ். sloka கிளாஸ்ல ஒன்னுமே புரியல. 7:00 மணிக்கு வந்துடுவேன். அப்பறம் homework பண்றேன். சரியா?ப்ளீஸ் மா!”, என மகிழ்ச்சியும், கொஞ்சலும் கலந்த தோரணையில் கெஞ்சினான் கிஷோர்.
“ஒ.கே, ஆனா 7:00 மணிக்கு கரெக்டா வந்துடனும்”, என பிரேமா கூற, “thanks மா”, என்று கூதுகலத்த்துடன் வாசலுக்கு விரைந்தான் கிஷோர்.
“கிஷோர்…பாத்து”, என முகத்தில் புன்னகையுடன் அவனை வழி அனுப்பினாள் பிரேமா.