Posts Tagged ‘Gentleman’

இந்திய அரசியலை அவ்வப்போது கவனிப்பவர்கள் 2007இல் வெளிவந்த இந்த ஒளிப்பதிவை பார்த்திருப்பர் . இது 2002இல் கோத்ராவில் நடந்த சம்பவம் பற்றி தெஹெல்கா பத்திர்க்கை ரகசியமாக பதிவு செய்த ஒளிப்பதிவுகள் .

2002இல் கோத்ராவில் நடந்த ரயில் தீவைப்பிற்கு பழி வாங்குவதாய், ஜன்சேவக் ஹிந்து வெறியர்கள், நூற்றுக்கணக்கான இஸ்லாமியர்களை உயிருடன் எரித்த சம்பவம் இது. அந்த கோரச் செயலை வழி நடத்திய பாபா பஜ்ரங்கின் பெருமை ததும்பும் ‘வாக்குமூலம்’ இந்த ஒளிப்பதிவு

இது போன்றே ஒரு ரகசிய ஒலிப்பதிவு நம் ஜகஜால இயக்குனர் சங்கருடன் செய்தால் எப்படி இருக்கும் என நினைத்தேன்…கற்பனை இனி பதிவாக…

ஷங்கரின் இல்லத்திற்கு வெளியில்,

“எதுவும் பயப்படாத…ஏற்கனவே நீ இன்னிக்கி புது assistantஆ வரப் போறன்னு அவனுக்கு தெரியும். சாதரணமா உள்ள போ, பேச ஆரம்பி, நல்லா நம்பிட்டான்னு தெரிஞ்சதுக்கு அப்பறம், மெதுவா உன் கெள்விகள ஆரம்பி”, என ஒலிநாடாக்களை சரி செய்துக் கொண்டிருந்தவர்கள் ஆறுதல் கூற,

“பயமெல்லாம் ஒன்னும் இல்லப்பா…ரொம்ப நாளா எதிர்பாத்த ஒரு விஷயம் இது; உணர்ச்சிவசப்பட்டு கை ஓங்கிடுவேனொன்னு தான்”, என ஷங்கரின் வீட்டினுள் நுழையத் தயாராகும் கண்ணன் கூறினான்.
சட்டையினுள் இருந்த ஒளிப்பதிவு செய்யும் இயந்திரத்தை சரி செய்தபடி, ஷங்கர் வீட்டின் வாழறையை அடைந்தான் கண்ணன்.

“சார்”, எனக் கூறியபடி, வாழறையில் ஏதோ புத்தகத்தை புரட்டிக் கொண்டிருந்த ஷங்கர் அருகே சென்றான்.
“யாருப்பா….வாசல்ல செக்யூரிட்டி இல்ல?”, என வாசலை நோக்கி பார்வையை திருப்பினான் ஷங்கர்.
“இல்ல சார்…நான் தான் கண்ணன்; நேத்து போன்ல உங்க assistant கிட்ட பேசி அப்பாய்ண்ட்மெண்ட் வாங்கினோம். இன்னிக்கி 1 மணிக்கு வரச் சொன்னாங்க”, என கண்ணன் எடுத்துரைக்க,
“ஓ …நீ தானா அது. என்ன விஷயம்? 45 நிமிஷத்துக்கு மேல நேரம் ஒதுக்க முடியாது. அடுத்த பட வேலையெல்லாம் தலைக்கு மேல இருக்கு”, என ஒரு அவசரம் கலந்த குரலில் பதிலளித்தான் ஷங்கர்.

“இல்ல சார்…உங்க ஐ படத்த நாலாவது தடவையா இன்னிக்கி பாத்தேன். என்ன படம் சார்…எப்படியாவது மீட் பண்ணி பாராட்டனும்னு முடிவு பண்ணினேன். அது சம்பந்தமா ரெண்டு நிமிஷம் பேசிட்டு என் நடைய கட்டுவேன். அப்பறம் இன்னொரு நாள்…உங்கள இம்ப்ரெஸ் செஞ்சு, assistant சான்ஸ் கேக்கலாமுனு…”, என தலையை சொரிந்தான் கண்ணன்.

ஒரு பெருமிதம் கலந்த சிரிப்புடன், “அது இல்லப்பா…என்ன பேர் சொன்ன, கண்ணன்…இன்னிக்கி அடுத்த படத்தோட கதை டிஸ்கஷனுக்கு assistant ரெண்டு பேர வரச் சொல்லி இருக்கேன். ஐ படத்துக்கு மக்கள் கிட்ட வரவேற்பு பெருக, பெருக, producers கிட்ட இருந்து அடுத்த படத்துக்கான ப்ரெஷரும் பெருகீட்டே போகுது. மீட்டிங்க்கு இன்னும் ஒரு 45 நிமிஷம் இருக்கு…நீ சொல்லு”, என புகழாரத்திற்கு அலைவது தெரியாதது மாதிரி அலைந்தான் ஷங்கர்.
“என்ன படம் சார் அது….மெரிசலாயிட்டோம் நாங்க. படத்துல பெஸ்ட் சீன் எதுன்னு பட்டியலிட ஆரம்பிச்சு, படத்துல இருக்கற எல்லா சீனயும் எழுதிட்டோம்னா பாருங்க. ஏமி ஜாக்சன் தான் இனி பசங்களோட கனவுக் கன்னி…அவங்க நெஜமாவே அவ்வளவு அழகா, இல்ல அதுவும் உங்க கைவண்ணம் தானா?”, என முதல் ஐஸ் கட்டி இறக்கினான் கண்ணன்.
தொலைப்பேசியில் யாரிடமோ பேசி, இருவருக்கும் காபி கொண்டு வரும்படி கூறிவிட்டு, “போட்ட கதாநாயகியையே திரும்ப திரும்ப போட்டா, நம்ம படத்துக்கான தனித்துவம் கொறைஞ்சிடுமே. அதுதான், ஒரு foreign பொண்ண இந்த தடவை use பண்ணலாமுன்னு”, என பல்லிளித்தான் ஷங்கர்.
“அப்பறம் அந்த ரஜனி ஐடியா எப்படி தோணிச்சு? அதுதான் படத்துல நெத்தியடி”, என அடுத்த அம்பை தொடுத்தான் கண்ணன்.

“செம பஞ்ச்ல அது…அதுல இருக்கற காமெடிய ரசிக்காம, “எங்கள எப்படி ஷங்கர் நக்கல் பண்ணலாம்”…அது இதுனு கூச்சல் போடுதுங்க. ஐ படத்த பாக்காத நெறைய பேருக்கு இவங்க போட்ட கூச்சலுக்கு அப்பறம் தான் இது மாதிரி காமெடி இருக்குனு தெரிய வந்துச்சு. அதுக்கெல்லாம் ரோஸ் வகையறாக்கு தான் thanks சொல்லணும்”, என பெருமூச்சு விட்டான் ஷங்கர்.

இந்த உரையாடலை வெளியில் ரகசிய ஒளியேற்றி (microphone) வழி கேட்டுக்கொண்டிருந்த கண்ணனின் கூட்டாளிகள், எந்த வித ஆச்சரியமோ, கோபமோ வெளிப்படுத்தாமல், அடுத்த கேள்விக்கு காத்துக் கொண்டிருந்தனர்.

“ஆனா உங்களுக்கு அமைஞ்ச நடிகர்களோட wavelength பக்காவா மேட்ச் ஆச்சுல…இல்ல விக்ரம் ஏதாவது எதிர்ப்பு தெரிவிச்சாரா?”, என முகத்தை ‘சீரியஸ்’ ஆக வைத்தபடி அடுத்த கேள்விய முன்வைத்தான் கண்ணன்.
“எதிர்ப்பா…காமெடியா பண்ற…? ரெண்டு மூணு எடத்துல அவரே improvise பண்ணினாரு. சந்தானம் தம்பி தான் செம காமெடி. அந்த ‘ரூம் 9’ காமெடி எல்லாம் அந்த தம்பியோடது தான். தியேட்டர்ல கன்னாபின்னான்னு விசில் சத்தம் பறந்துச்சு”, என 1000 வாட் பல்பு கணக்கில் முகம் மலர பெருமிதம் அடைந்தான் ஷங்கர்.

“அது எப்படி சார் கரெக்டா audience எதுக்கு சிரிப்பாங்கனு தெரிஞ்சு காமெடி track எழுதறீங்க? சிவாஜி படத்துல கருப்பான பொண்ணுங்கள கிண்டல் அடிக்கறது ஆகட்டும், பாய்ஸ் படத்துல பொதுவா பொண்ணுங்கள கிண்டல் செய்யறது ஆகட்டும், இப்ப ஐ ல திருநங்கைகள ஆகட்டும், எல்லாத்துக்கும் தியேட்டர் அப்படியே அதிருது. அதுக்கான secret என்ன சார்?”, என கூர்ந்து கவனித்தபடி அடுத்த கேள்வியை முன்வைத்தான் கண்ணன்.
“அய்யய்யே secret எதுவும் இல்ல…சமூகத்த புரிஞ்சு வச்சிக்கறது தான் அதுக்கு மெயின் காரணம். இப்ப பாரு….ஆண்-பெண் சமம் எல்லாம் சரியான பேத்தல். அத சீரியஸா எடுத்துக்கற பசங்கள, வெரல் விட்டு எண்ணிடலாம். பெரும்பாலான ஆம்பள பசங்க…ஒரு பொண்ணுனா அவனுக்கு கட்டுபட்டுத் தான் இருக்கணும்னு நினைக்கறானுங்க; சடனா அவன் வேலைலயும், ஸ்கூல்லயும், காலேஜ்லயும், அவன விட ஒரு பொண்ணு நல்லா வர்றத பாக்கறான். அவள தோக்கடிக்க அறிவோ, வாய் சாதுரியமோ அவனுக்கு இல்ல. அதுதான் படங்கள்ல அவள நக்கல் பண்ணும் போது, வயிறு வலிக்கற மாதிரி சிரிக்கறான். அது அவன் வைத்தெரிச்சலோட வெளிப்பாடு மட்டும் தான். ஒன்னு சுய புத்தி இருக்கணும்…இல்ல சொல் புத்தி இருக்கணும்.
அவனோட அந்த mindset தப்புன்னு உணர்த்த யாரும் இல்ல. அப்பன்காரனும் சேர்ந்து சிரிக்கிறான்; அவன் அம்மாவுக்கு சமையல் கட்டுல அடுத்த வேளை சாப்பாடு பத்தின தீவிர சிந்தனை.இந்த நெலை மாறாம இருக்கற வரைக்கும் என் கல்லா நெறைஞ்சுகிட்டே தான் இருக்கும்.

கருப்பா இருக்கற பொம்பள புள்ளைங்கள கிண்டல் பண்றதுக்கும், சமூகத்தோட வரவேற்பு இருக்கு. கருப்பா இருக்கறது கேவலமுனு காலகாலமா லேடீஸ்க்கு கற்பிக்கப் பட்டிருக்கு. புருஷனோ, அம்மா அப்பாவோ, கலர் பத்தி எல்லாம் கவலை படாதனு சொன்னா கூட, சமுதாயமும் மீடியாவும் அவள அத ஏத்துக்க விடாது. அவளே அத உணர்ற வரைக்கும், fair & lovelyயும், fairever கிரீமும் மார்க்கெட்ல கொடிகட்டிப் பறக்கும்.

இந்த நெலமைல, கலர் கொஞ்சம் ஜாஸ்தியா இருக்கற பொண்ணுங்க…”அப்பாடா…நான் அப்படி கருப்பா இல்ல”னு நினைச்சு சந்தோஷப் படறாங்க. அதுதான் கருப்பான பொண்ணுங்கள கிண்டல் அடிக்கும் போது, அவங்களுக்கும் அந்த கேவலத்துக்கும் சம்பந்தமே இல்லாத மாதிரி சிரிக்கிறாங்க. பசங்கள பத்தி கேக்கவே வேணாம்… பொண்களோட எந்த qualityய கிண்டல் அடிச்சாலும் தனக்கே கெடைச்ச வெற்றி மாதிரி சிரிப்பானுங்க. இந்த நெலை சீக்கிரம் மாறும்னு நினைக்கற?? No chance!
அப்ப அவங்க மாற மாட்டாங்க….நான் மட்டும் ஏன் என் அப்ரோச்ச மாத்திக்கணும்?”, என ஒரு முழு நீள விளக்கத்தை தந்து முடித்தான் ஷங்கர்.

அந்த விடையினை சற்றும் எதிர்பார்க்காத கண்ணன், “என்ன சொல்றதுனே தெரியல சார்…அப்ப ஒரு நாள் மக்கள் மாற ஆரம்பிச்சா, உங்க காமெடி டிராக்ஸ்க்கு தீவனம் இல்லாம போயிடாது??” என அடுத்த கேள்வியை எழுப்பினான்.
“அது அப்படி மாறும்போது…கவலைப்பட வேண்டிய விஷயம். அப்ப ரெண்டு வருஷத்துக்கு ஒரு படம் எடுக்கறத இன்னும் கொஞ்சம் இழுத்து, 3 வருஷம் ஆக்கிட வேண்டியதுதான்”, என சாதரணமாக விடை அளித்தான் ஷங்கர்.

“”மக்கள் அவன் படத்த விரும்பி வந்து பாக்கறாங்க….அப்ப அதையே ஒரு நல்ல வாய்ப்பா பயன்படுத்தி, முற்போக்கு கருத்துக்கள சொல்ல முயற்சிக்கலாம்ல”…நான் இல்ல சார், எங்க க்ரூப்ல ரெண்டு மூணு பேர் சொல்ற கருத்து இது”, என அடுத்த குற்றச்சாற்றை முன்வைத்தான் கண்ணன்.
“அந்த பசங்கள மட்டும் assistant வாய்ப்புக்கெல்லாம் கூட்டிகிட்டு வந்திராத…பொழைக்க தெரியாத பசங்களா இருப்பாங்க போல. நான் இந்த தொழிலுக்கு வந்தது பணம் பண்ண…மக்கள திருத்தறதுக்கு இல்ல. இது மாதிரி societyல இருக்கற சண்டை சச்சரவு தான்…என் படங்களுக்கு தீனி போடுது. அத போய் சரி பண்ண சொல்ற. அதுதான் படத்துக்கு படம் ஒரு மெசேஜ் சொல்றேன்ல”, என ஒரு வெறுப்பு கலந்த குரலில் பதிலளித்தான் ஷங்கர்.

“ஆனா அதெல்லாம் பொது மக்களுக்கு எந்த விதத்துல உதவுதுன்னு நினைக்கறீங்க? லஞ்சம் வாங்கினா, இந்தியன் தாத்தா வந்து உயிர எடுப்பாரு, சட்டத்துக்கு புறம்பா செயல்பட்டா, அந்நியன் வந்து சாவடிப்பான்னு சொல்றதெல்லாம், கொழந்தைங்க கிட்ட, “சோறு தின்னலனா பூச்சாண்டி வந்து புடிச்சிட்டு போவான்”னு அம்மாக்கள் சொல்ற மாதிரி இருக்கே. இதுனால பயன் அடைஞ்சது என்னவோ, அந்த படத்த எடுத்த நீங்க, அதுல நடிச்சவங்க அப்பறம் அந்த படத்த தயாரிச்சவங்க. பைசா குடுத்து பாக்க வந்த மக்களுக்கு உறுப்படியா எதுவுமே கெடக்கலியே”, என கொந்தளித்தான் கண்ணன்.
“அதுதான் சொல்லிட்டேன்ல பிசினஸ் பண்ண வந்திருக்கேன். எது சொன்னா வண்டி ஓடுமோ, அத லாவகமா பயன் படுத்தறேன்…மக்களும் அது போதும்னு சொல்ராங்கல…”, என கூறும் போதே, சற்று யோசித்தபடி, “அமாம் நீ சடனா மாறிட்ட மாதிரி பேசற தம்பி…என்ன நடக்குது இங்க?”, என உயர்த்திய புருவத்துடன் வினவினான் ஷங்கர்.

“இனி எனக்கு சொல்றதுக்கு ஒன்னும் இல்ல சார். நீங்கதான் எல்லாத்தையும் புட்டுபுட்டு வச்சுட்டீங்களே. இனி இத மக்களுக்கு கொண்டு போய் எப்படி சேக்கறதுனு யோசிக்கணும். அவங்க அத பொருட்படுத்துவாங்களா தெரியல; ஆனா உங்கள மாதிரி, “அவங்க திருந்தட்டும்…அப்பறம் பாத்துக்கலாம்”னு சொல்ல மாட்டோம். நூத்துல ஒரு ரெண்டு பேர் கேட்டாலும், எங்க முயற்சிக்கு கெடைச்ச வெற்றியா நினைப்போம் சார்”, என கூறியபடி சட்டையினுள் மாட்டப் பட்டிருந்த ஒலியேற்றியை கழற்றினான் கண்ணன்.
என்ன நடக்கிறது எனப் புரியாமல், குழம்பிய ஷங்கர், “டேய் நாதாரி நாயே…நில்லு டா. செக்யூரிட்டி இப்ப பாத்து எங்கடா போன…அவன நிறுத்துடா”, என கூவி முடிப்பதற்குள், கண்ணனின் நண்பர்கள் வண்டியை கிளப்பினர்.

இந்த பதிவு எழுத தூண்டுதலாக இருந்ததெனில்…நிறைய விஷயங்களை சொல்லலாம். ‘நண்பன்’ திரைப்படம், அதன் 100 வது நாள் திருவிழா , சாதாரணமாகவே ஷங்கரின் திரைப்படங்கள் என பட்டியல் நீண்டு கொண்டே போகும். எனினும், என் கருத்துக்களை, பதிவாக பதிவு செய்ய தூண்டியதெனில், ‘சத்யமேவ ஜெயதே’ நிகழ்ச்சியை சொல்லலாம்.
‘சத்யமேவ ஜெயதே’ அதாவது ‘உண்மை மட்டுமே கடைசியில் வெல்லும்’ – இந்த வரியில் எனக்கு பெரிதாக உடன்பாடில்லை. அதனால், இந்த தலைப்பு கொண்ட நிகழ்ச்சி பார்ப்பதிலும், பெரிதாக ஆர்வம் ஏற்படவில்லை. ஒளிபரப்பு ஆக ஆரம்பித்ததிலிருந்து தொலைக்காட்சியிலும், பத்திரிகைகளிலும் அது பற்றிய பல விமர்சனங்கள் வந்த வண்ணம் இருந்த போதிலும், ஒரு வாரமாவது பார்த்தாக வேண்டும் என்ற எண்ணம் தோன்றவே இல்லை. அன்று மருத்தவரை பார்க்க காத்திருந்த போது..நேரம் கழிக்க படித்த பதிவு இது

அதன் பிறகு….இந்நிகழ்ச்சி பற்றிய இன்னும் பல பதிவுகளை படித்தேன். பெண் கருக்குழவிச்சிதைவு (female foeticide) பற்றி ‘சத்யமேவ ஜெயதே’ நிகழ்ச்சியில் நடந்த கலந்துரையாடலையும் பார்த்தேன்.
இத்தலைப்பு பற்றிய உரையாடலை பார்ப்பதற்கு முன், படித்த பதிவுகள் மற்றும் அவற்றிற்கு அளிக்க பட்ட பின்னூட்டங்களில் பெரும்பாலும் பார்த்த கருத்து, “என்னதான் ஆமிர் அத பத்தி ஒன்னும் சொல்லல…இதுக்கு ஒரு வழி சொல்லல’னு சொன்னாலும்….யாருமே பேச தயங்கற ஒரு தலைப்ப தைரியமா டிவில பேசினதுக்கு, ஆமிருக்கு ஒரு சபாஷ்”
20-30 வருடங்களாக…இந்த சமூகக் கொடுமையைப் பற்றி பேசுபவர்களும், விவாதிப்பவர்களும் இருந்த வண்ணம் இருக்க…ஆமிர் கானின் இந்த நிகழ்ச்சிக்கு கிடைத்த பாராட்டுக்கள்….சிறிது ஆச்சரியத்தை தான் தருகிறது.
உதாரணத்திற்கு, இந்த இரு ஒலிபரப்புகளும், பெரியார் பெண் விடுதலை, திருமணம் என்ற பெயரில் பெண்களை அடிமை படுத்தும் தமிழ் சமூகத்தின் நிலைப்பற்றி (1970 களில்) பேசும் தொகுப்புகள். நகைமுரண் என்னவெனில், இவை இன்றைய சமூக சூழலுக்கும் பொருந்தும் என்பதே.


‘பால் நிர்ணயம்'(sex determination) செய்யும் மருத்துவமனைகளை மூடினால்…இந்த சமூகக் கொடுமைக்கு தீர்வு கண்டுவிட முடியும்…என்ற ஆமிர்கானின் அணுகுமுறை, ஒரு நெருடல். இதுவே இந்நிகழ்ச்சி மீது ஒரு நம்பிக்கையின்மையை வரவழைக்கிறது.
சமூக பிரச்சனைகள் பற்றிய ஒரு நிகழ்ச்சி எனில், அது சமூகத்தில் உள்ள சிக்கலை, சம்பந்தப்பட்டவர்கள் அனைவர் தரப்பிலிருந்தும் ஆராய்ந்து, அந்த பிரச்சனையை உருவாக காரணமாய் இருந்த விஷயங்களையும், அப்பிரச்சினையால் சமூகத்தில் ஏற்படும் சீர்கேடுகளையும், மக்கள் முன்னிறுத்த வேண்டும். பார்க்கும் மக்கள்…இவற்றை உள் வாங்கி, தம் தரப்பிலிருந்து, அப்பிரச்சனையை தீர்க்க முடிந்தவற்றை செய்ய முன் வர வேண்டும் (ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என நினைத்தால்)
இம்மாதிரியான நிகழ்ச்சிகளிலும், சமூகத்தில் வேரூன்றி இருக்கும் பிரச்சனைகளுக்கு, திரைப்பட கதாநாயகர்கள் போல், ‘இதுவே சரியான தீர்வு’ என தண்டோரா அடித்து…மக்களின் யோசித்து முடிவெடுக்கும் திறமையை மழுங்கடிப்பது…நிகழ்ச்சியின் சரிவே!!
இந்நிகழ்ச்சி மூலம், ஆமிர் அளிக்கும் ‘fast food’ தீர்வுகளுக்கும், ‘Rich gets richer,poor gets poorer’ பிரச்சனைக்கு, ஷங்கர், தன் ‘சிவாஜி’ திரைப்படத்தில் அளிக்கும் தீர்வுக்கும், வித்யாசம் பூஜ்ஜியமே.

சாதரணமாக, சமூக இன்னல்கள் பற்றிய நிகழ்ச்சிகள் பார்க்கும் போது அல்லது இணையத்தில் படிக்கும் போது, நம் தமிழ் திரைஉலகம் இது பற்றி தெரிவித்த கருத்து என்ன என நினைப்பேன்.
பெண் சிசு கொலை, பெண் எனும் ஒரு பிறவியை ஒரு பாரமாக, தேவையற்ற பொருளாக இச்சமூகம் பார்ப்பதை கண்டித்தோ அல்லது அது ஒரு பிற்போக்கான எண்ணம் என்றோ…சாடியதாக ‘கருத்தம்மா’ தவிர எந்த படமும் நினைவுக்கு வரவில்லை.
ஒரு பெண்ணை சமூகத்தில் ஒரு சக மனிஷியாக மதிப்பது, அவளின் விருப்பு வெறுப்புகளுக்கு மரியாதை கொடுப்பது…போன்ற யதார்த்தமான விஷயங்களை, வெள்ளித்திரையில் கொண்டு வந்த படங்கள் எனில், சட்டென நினைவுக்கு வருபவை ‘வீடு’ மற்றும் ‘அவள் அப்படித்தான்’
இது வருத்தமான நிலையெனில், பெண்களை கேலிப்பொருளாக, சிற்றின்பப்பொருளாக மட்டுமே திரைப்படங்களில் சித்தரிப்பது…மிகவும் ஆபத்தானது.
அந்த விஷயத்தில்…ஒரு படம் விடாது, தன் அனைத்து படங்களிலும், பெண்களை அல்லது பெண்ணின் உடல் அங்கங்களை கேலி செய்வதையோ, அல்லது அவர்களுக்கு ‘அறிவுரை’ வழங்குவதையோ வழக்கமாக கொண்டுள்ள இயக்குனர் ஷங்கர் முதலிடம் வகிக்கிறார் என்பதில் ஐயமில்லை.

“ஏன் ஷங்கர்…பேரரசு, K.S.ரவிக்குமார்,..எல்லாருமே அப்படித்தான படம் எடுக்கறாங்க”, என சீறிப் பாய்பவர்களுக்கு
“என் படங்கள் வழியா மக்களுக்கு ஒரு நல்ல மெசேஜ் சொல்லணும்”…இவ்வார்த்தைகளுக்கு சொந்தக்காரர் திரு.ஷங்கர் அவர்கள். தன் படங்கள் பற்றிய தொலைகாட்சி நிகழ்ச்சிகளிலும், அவரின் நேர்க்காணல்களிலும், இவ்வாக்கியம் இடம் பெறாமல் இருந்ததில்லை.
அவர் படங்கள் பார்த்தவரையில், அந்த ‘நல்ல மெசேஜ்’ என்னவென்று இது வரை எனக்கு புரிந்ததில்லை.
“தம்பி…உன்னால சுத்தி நடக்குற அனியாயங்கள தட்டி கேக்க முடியலனா…உனக்குள்ள தூங்கிகிட்டு இருக்கற alter ego (மாற்று அகம்)வ எழுப்பு; அவன் கொலை ஏதாவது செஞ்சா கூட, உன்ன மனநல காப்பகத்துல ரெண்டு வருஷம் வச்சுட்டு…வெளியேத்திடுவாங்க”
“சுத்தி இருக்கற வருமைய பாத்து உன் ரத்தம் கொதிக்குதா…நல்ல பைசா வச்சிருக்கற கஜானால கொள்ளை அடி…ஏழைகளுக்கு உதவி செய்”
இவ்வாறு காலனாவிற்க்கு பயனற்ற, யதார்த்த வாழ்க்கைக்கு எள்ளளவும் சரிபட்டு வராத விஷயங்களை…ஆங்கில பட உலகில் ‘fantasy’ என கூறுவர். இந்த ரகம் சார்ந்த ஆங்கில படங்களுக்கும், ஷங்கரின் ‘100 கோடி’ செலவு செய்து ‘நல்ல மெசேஜ்’ வழங்கும் படங்களுக்கும், வித்யாசம் இருப்பதாக எனக்கு தெரியவில்லை.
“ஏதோ…தினசரி பிரச்சனைகள்ல இருந்து…ஒரு 3 மணி நேரம் விடுதலை குடுக்கறாரு…அத போய் குத்தம் சொல்லிக்கிட்டு இருக்கியே”,என கேள்வி எழுப்புபவர்களுக்கு…
உப்புச்சப்பற்ற படங்களை வாரி வழங்கும் ‘low budget’ இயக்குனர்களுக்கும், தயாரிப்பாளர்கள் கிடைப்பதனால் மட்டும், பெரிய பட்ஜெட் படங்கள் எடுக்கும் ஷங்கருக்கும் வித்தியாசம் எதுவும் இல்லை. ஒரு எறும்பு வெல்லம் சுமந்தபடி மலை ஏறுகிறது…என வெள்ளித்திரையில் காட்டுவது ‘low budget’ இயக்குனர்கள் எனில், அந்த எறும்பிற்கு ‘Peter England’ சொக்காய் அணிவித்து, ‘roller skates’ அணிந்த படி, வெளிநாட்டு இனிப்பு பண்டத்தை தூக்கி போகும்படி ‘கம்ப்யூட்டர் கிராபிக்ஸ்’இல் காட்டுவது ஷங்கர். தேவையற்ற பிரம்மாண்டங்களை துண்டித்து விட்டால், அந்நியன், இந்தியன், சிடிசன், சமுராய், ரமணா…அனைத்துமே ஒரே குட்டையில் ஊறிய மட்டைகள்.
இத்தனை பாராட்டுக்கள் ஒரு எரிச்சல் எனில், அவரின் படங்களில் ‘நகைச்சுவை’ என்ற பேரில் இடம் பெரும் சில காட்சிகள்…. சகித்துக்கொள்ள முடியாதவை.
‘Gentleman ‘ திரைப்படத்தில் இடம்பெறும் செல்ல விளையாட்டு என்ற பேரில், பெண்ணை சிற்றின்பப்பொருளாக காட்டும் காட்சிகள், ‘Boys’ திரைப்படத்தில், பெண்ணின் மார்பகங்கள் பற்றி ‘நகைச்சுவையாய்’ பேசப்படும் வெட்டிப் பேச்சுக்கள்…இவை எவையுமே சமூகத்திற்கு தேவையற்றது என தணிக்கைக் குழு முடிவு செய்யாததில் ஆச்சரியம் ஒன்றும் இல்லை. இவை இயக்குனரின் அறியாமையையும், ‘ஆம்பளை பசங்க இத மட்டும் தான் ரசிப்பாங்க’ என பொதுமைப்படுத்தும் மனப்பான்மையையே வெளிப்படுத்துகிறது.
“இவ்வளவு சீரியஸா எடுத்துக்க வேணாமே”, என ஷங்கருக்கு வக்காளத்து வாங்குபவர்களுக்கு,
“நாலு பொண்ணுங்க…குட்டிச்சுவர்ல உக்காந்துகிட்டு, நடந்து போற நாலு பசங்கள…அவங்க ஆண் குறி சைசுக்கு ஏத்தா மாதிரி…தரம் பிரிச்சு, படுக்கைல எவனுக்கு வீரியம் ஜாஸ்த்தியா இருக்கும்னு ஆலோசிக்கறாங்க”, என ஷங்கரின் எந்த ‘திரைக்காவியங்களிலும்’, ஏன் எந்த தமிழ் இயக்குனரின் படைப்பிலும் பார்த்ததாய் நினைவில்லை.
‘நகைச்சுவை’ ததும்ப படம் எடுக்கிறார் எனில், படம் பார்க்க வரும் ஒரு சாராரை மட்டும் கேலி செய்வதில் என்ன நியாயம் இருக்கிறது என புரியவில்லை.
“அது எப்படி,’ என இழுப்பவர்களுக்கு…
கேலி செய்வதில் ‘சமத்துவம்’ சரிப்பட்டு வராதெனில் , ஒரு பாலினத்தவரை மட்டும் நகைச்சுவை பொருளாக சித்தரிப்பதை நிறுத்துவது தானே முறை.

அடுத்து ஸ்ரீ.ஸ்ரீ. சங்கரானந்தா ‘அறிவுரை’ வழங்கும் படலம்…

‘Gentleman ‘ திரைப்படத்தில் அர்ஜுனின் வசனம் ஒன்று…
//இழுத்து பொத்திகிட்டு நிக்கறாளே சுஷீலா..இவள யாராவது கைய்ய புடிச்சு இழுத்திருக்காங்களா…இல்லியே;
ஏன்..இவ ஒழுங்கா நடந்துக்கறா
சுதந்திரமா இருங்க…சுண்டி இழுக்காதீங்க
சகஜமா இருங்க..சஞ்சலம் படுத்தாதீங்க//

“முற்போக்கு கருத்துக்கள்” என்றால், “என்னதது…கம்ப்யூட்டர் கிராபிக்ஸ் வச்சு simulate செய்ய முடியுமா” என வினவும் இயக்குனரிடமிருந்து பெண் விடுதலையை சித்தரிக்கும் காட்சிகளை எதிர்பார்க்க முடியாது. கேட்பதெல்லாம்…பிற்போக்குத்தனமான கருத்துக்களையாவது பரப்பாமல் இருக்க முயற்சி செய்யுங்களேன்…என்று.
அடுத்ததாக…அவரின் பொன்னான திரைப்படங்கள்…வெளிச்சம் போட்டு காட்டும் அவரின் ‘நிற வெறி’…
கருப்பு சாயம் பூசிய ஒரு அக்கா, கருப்பு மகள்களான அங்கவை, சங்கவை…இவற்றை ‘நகைச்சுவை’ என வழங்கும் ஒரு இயக்குனர், எவ்வளவு ஒரு கொடூரமான நிறவெறியராக இருக்க வேண்டும்?
கருப்பாக அந்த பெண்ணை கேலிப்பொருளாய் காட்டுவதோடு, அவர் கதாநாயகர்களை வைத்தே ‘இந்த பெண்கள் திருமணச் சந்தையில் விலை போக மாட்டார்கள்’ என அவர்களின் எதிர்காலம் பற்றியும் தன் கருத்தை தெரிவிக்கிறார்.
தமிழ் திரை உலகில், இவரொரு சிறு துளியே!
இது மாதிரியான சமூகப் பிரச்சனைகள் அனைத்திலிருந்தும் முடிந்த வரையில் விலகி இருக்க விரும்பும் பல சிகரங்களை பற்றியும் சிரத்தின் ஒரு மூலையில் கூட மூளை என்ற ஒன்று இல்லாத இயக்குனர்கள் பற்றியும் எழுத விருப்பம்தான். இன்னொரு பாகம் எழுத வேண்டும் 🙂