Posts Tagged ‘racism’

அன்று footy எனப்படும் ஆஸ்திரேலிய கால்பந்து போட்டி. Collingwood மற்றும் Sydney Swans ஆகிய அணிகள் விளையாடின. Swans அணியை சேர்ந்த Adam Goodes (பூர்வீகக் குடியை சேர்ந்தவர் (aborigine)), பார்வையாளர்கள் அமர்ந்திருக்கும் இடத்தை கடக்கும் போது, பார்வையாளர் இருக்கையிலிருந்த ஒரு 13 வயது சிறுமி Adam ஐ பார்த்து ‘ape'(குரங்கு) என உரக்கக் கத்தினாள். அங்கிருந்த காவலர்களிடம் Adam அதனை சுட்டிக்காட்ட, அந்த சிறுமி அரங்கிலிருந்து வெளியேற்றப் பட்டாள். அன்றைக்கு Swans அணி வெற்றிப்பெற்றதையும், அவ்வெற்றியில் Adam பெரும்பங்காற்றியதையும், இந்த சம்பவம் நிழலடிப்பு செய்தது.
பத்திரிக்கையாளர்களிடம் பேசும் போது, “ஒரு 13 வயது சிறுமி இவ்வாறு கூறியது எனக்கு பெரும் அதிர்ச்சியை அளித்தது. அந்த சிறுமி அச்சொல்லின் வீரியம் அறியாமல் கூறியிருந்தாலும், அது அவள் வளரும் சூழ்நிலையின் சகஜமான பேச்சுவழக்கையே பறைசாற்றுகிறது.”, என Adam கூறினார்.
பின்னர் அந்த சிறுமிக்கு counselling எனக் கூறப்படும் ‘கருத்துரை வழங்கல்கள் நிகழ்ந்தன
அந்த சிறுமி பின்னர் Adam மிடம் தொலைப்பேசியில் மன்னிப்பு கேட்டாள். இந்த சம்பவம் வெளிச்சத்துக்கு கொண்டு வந்த இனவெறி (racism) பற்றியோ, அந்த சிறுமி செய்தது பற்றிய ஆராய்ச்சியோ…என் பதிவு அல்ல.

இத்தனை சர்ச்சையை ஏற்படுத்தியுள்ள ஒரு நிகழ்வு போன்ற பல நிகழ்வுகள், நம் ஊரில் சகஜமாக, ஒரு கேலிக்கூத்தாக நடக்கும் கேவலத்தை பற்றியது.
இச்செய்தி டிவியில் ஒளிபரப்பான போதும், பத்திரிக்கைகளில் படிக்கும்போதும், என் கண்முன் வந்து சென்றவை, சன் டிவியில் வரும் ‘குட்டிசுட்டிஸ்’ நிகழ்ச்சியின் முன்னோட்டக் காட்சிகள் (trailer) தான். இதுபற்றி நீங்கள் கேள்விப்பட்டதில்லையெனில்,
இதில் நிகழ்ச்சி தொகுப்பாளர் நான்கு குழந்தைகளிடம் கேள்விகள் கேட்பார். அக்குழந்தைகள் ‘நகைச்சுவை’ ததும்ப விடையளிக்க, பார்வையாளர்களாக அமர்ந்திருக்கும் பெற்றோர்கள் விழுந்து விழுந்து சிரிப்பர்.
“புரியவில்லையே…குழந்தைகள் அறிவுபூர்வமாக விடையளிப்பது பார்த்து கைதானே தட்டுவர்….எதற்கு சிரிப்பங்கே?”, என குழப்பம் தலைதூக்குகிறதெனில்,

ஒரு கேள்வி sample இது,
தொகுப்பாளர் – “Gorilla பாத்திருக்கியா…எப்படி இருக்கும்?”
மேடையில் அமர்ந்துள்ள ஒரு குழந்தை – உன்ன/உங்கள மாதிரி இருக்கும்
இதற்கு அரங்கம் அதிரும் படி, பெற்றோர் சிரிப்பர்.

சமூகத்தில் ‘சக மனிதர்களை மதித்து வாழ்வது’, ‘தனக்கு இழைக்கப்படும் ஒரு செயல் தவறெனில் அதை மற்றவர்க்கு இழைப்பதும் தவறே’ போன்ற நல்ல பழக்கங்களை கற்றுத்தர வேண்டிய பெற்றோர்களே, இத்தகைய கீழ்த்தனமான செயல்களை ஊக்குவிப்பது, சமூகத்தின் நாகரீகமின்மையையும் அக்கறையின்மையையும் (indifference) எடுத்துக்காட்டுகிறது.

சுற்றி இருப்பவர்கள் தான் சொல்வதை ரசிக்கிறார்கள் என உணரும் போது, அந்த குழந்தை…அதை மீண்டும் மீண்டும் செய்ய எத்தனிக்கும். பிறரின் உணர்ச்சிகளை காயப்படுத்தும் போதோ, மற்றவரின் நிறம், பருமனை கிண்டல் செய்யும் போதோ, அதை தடுக்க முயலாதபோது, ‘அதில் ஒன்றும் தவறில்லை’ என அந்த குழந்தை மனதில் பதிந்துவிடும்

“Give me a child until he is seven and I will give you the man”
இது இயேசு அவையினரின் (Jesuit) குறிக்கோளுறை

“ஒரு குழந்தையை அதன் முதல் 7 ஆண்டுகளுக்கு என்னிடம் கொடு; அவன் மாற இருக்கும் மனிதனை திருப்பித் தருவேன்”

ஒரு குழந்தையின் முதல் 5-7 ஆண்டுகள் மிகவும் இன்றியமையாதவை. அந்த பருவத்தில் ‘உண்மை’, ‘தப்பொன்றும் இல்லை’ என போதிக்கப்படும் விஷயங்கள் அனைத்தும் அதன் ஆழ் மனதில் பதிகின்றன.
பிற்காலத்தில், அவற்றிற்கு எதிரான கருத்துக்களை, அவனோ/அவளோ ஆராய்ந்து உணராத வரையில்…சிறு வயதில் போதிக்கப்பட்ட கருத்துக்களை உண்மை என நம்புவர். தம் அடுத்த சந்ததியினருக்கும் அதை பரப்புவர்.

இங்கு பிரச்சனை என்னவெனில், பெற்றோர்களே…’சகமனிதனை மதிப்பது’ என்ற சமூக நியதியை கடைப்பிடிக்காமல் இருப்பது தான். நண்பர்கள் ஒன்றுகூடும்போது, ஒருவரின் நிறம் அல்லது உடல் பருமனை வைத்து கிண்டல் செய்வது, ‘செல்லப்’ பெயர் வைப்பது போன்ற செயல்களில் ஈடுபடும் போது, அவற்றை பார்க்கும் குழந்தைகளும்…அதனை ஒரு பொழுதுபோக்கு அம்சமாகவே பார்க்கின்றனர்.

அக்குழந்தைகள் பார்த்து ரசிக்கும் திரைப்படங்களிலும், கதாநாயகர்களிலிருந்து ‘நகைச்சுவை’ நடிகர்கள் வரை அனைவரும் அத்தகைய கிண்டல் கேலிகளில் ஈடுபடும் போது, அச்செயல்களுக்கு ஒரு தனி அங்கீகாரம் கிடைக்கிறது. தருணம் எழும் சமயங்களில், அவற்றை பயன்படுத்தி ‘நட்சத்திர தகுதி’ பெறவே அந்த குழந்தைகள் ஆசைப்படுகின்றன.

அரசும், தணிக்கை குழுவும் தம் பங்கிற்கு மௌனம் காக்கின்றனர்
‘இத்தகைய செயல்கள் மனிதவள மேம்பாட்டிற்கு ஒரு தடைக்கல்’ என அவர்கள் உணராத போது, அதனை சரி செய்ய அவர்களை நடவடிக்கை எடுக்கச் சொல்வது…வீண் வேலை.

ஒன்று மட்டும் நிச்சயம், சக மனிதனை கேலி செய்வது ஒரு ‘time pass’ஆக மட்டும் பெற்றோர்கள் பார்க்கும் வரையில், சன் டிவியின் வெற்றியினைத் தொடர்ந்து, மற்ற டிவி சேனல்களும் இது போன்ற அல்லது இதையும் விட ‘சிறப்பான’ நிகழ்சிகளை படைப்பர்.
“சின்ன பையன் தானப்பா…பேசிட்டு போட்டும்” என பார்வையாளர்களும் ரசித்துக்கொண்டிருப்பர்.

வெகு நாட்களாக தமிழ் சினிமாவின் நகைச்சுவைக்காட்சிகள் பற்றி எழுத நினைத்த போதும், ‘போடா போடி’ படத்தின் ‘நகைச்சுவை’ காட்சிகளும், விஜய் தொலைக்காட்சியின் ‘அது இது எது’ நிகழ்ச்சியும் , இன்று மடிக்கணினியில் பதிவெழுதத் தூண்டியது எனலாம்

இந்த காட்சி சார்லி சாப்ளினின் ‘Modern Times’ திரைப்படத்தில் இடம் பெற்ற ஒன்று. இந்த காட்சியினை பார்த்து சிரிக்காதவர்கள் இருப்பார்களா என்பது சந்தேகமே. மேலோட்டமாக பார்த்தால் ஒரு வேலைக்கூடம், சார்லி சாப்ளின் அங்கு வேலை செய்யும் ஒரு பணி ஆள் , வேலை நேரத்தில் கலாட்டா செய்துகொண்டு இருப்பதாகத் தெரியும்

1936 இல் வெளிவந்த இத்திரைப்படத்தில், சார்லி சாப்ளின் அழுத்தப்படுத்தி காட்ட விரும்புவது தொழில்மயமாக்கலின் (industrialization) தீங்குகளையும், அதனால் சூறையாடப்படும் தொழிலாளர் வளத்தையும்.
இப்படத்தில் சார்லி சாப்ளின், சமுதாயத்தில் நிலவும் தீங்கினால் அடிபட்ட ஒரு இரையாக வலம் வந்து, நகைச்சுவை பாணியில், அந்த பிரச்சனையின் தீவிரத்தை சுட்டிக்காட்டுகிறார்

அதே தளத்தில் நம் தமிழ் திரைப்படங்களை வைக்கும் போது , ஆறுதல் பரிசு பெறுபவை வெகு சில படங்களே. சட்டென நினைவுக்கு வருவது…சர்வர் சுந்தரம் திரைப்படத்தில், நாகேஷ் பசியில் அவதிப்படும் காட்சியும் மேஜர் சுந்தராஜனிடம் காசின்றி தள்ளாடும் காட்சியும் தான்

பெரும்பாலான நகைச்சுவை நடிகர்கள்… சமூகப் பிரச்சனைகளுக்கு இரையாகும் மனிதர்களை கேலி செய்வதன் மூலம், தம் ‘நகைச்சுவை’ திறனை வெளிப்படுத்துகின்றனர். உடல் பருமனையோ அல்லது ஒருவரின் நிறத்தையோ, அவர் பாலினத்தையோ, பால் நாட்டத்தையோ, ‘நகைச்சுவை’விருந்தளிக்க பயன்படுத்தும் கேவலமான கலாச்சாரம்…நம் திரைத்துரைக்கே சொந்தமானது

அமெரிக்காவில் கறுப்பினத்தவரை, அவர்களின் நிறம் அல்லது இனம் சார்ந்த பெயர் வைத்து அழைப்பது இனவெறியாக கருதப்படுகிறது. நேற்று YouTube நிகழ்படம் ஒன்றை பார்த்தேன்

இந்நிகழ்படத்தில், ஒரு கறுப்பின ஆணை, இன்னொரு சிறுபான்மை இனத்தை சேர்ந்த நபர், “எனக்கு அவனை பிடிக்காது..ஏனெனில் அவன் கறுப்பினத்தவன்”, என்று விமர்சிக்கிறார்.

“என்ன அராஜகம்டா இது..இப்பிடியும் இருப்பாங்களா?”, என அதிர்ச்சியில் வியந்த எனக்கு, ‘பளார்’ என விழுந்த அறை…’உலகம் பிறந்தது எனக்காக’ திரைப்படத்தின் இந்த காட்சி…

ஒரு பெண்ணின் நிறமானது, திருமணத்தில் விலை போக எத்தனை அவசியம், அவள் கருப்பென உணர்ந்தபின் கணவன் அடையும் வெறுப்பு, தன்னை மன்னித்து ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு மனைவி மன்றாடுவது …என சமூகத்தின் ‘நியதியாய் ‘ வேரூன்றி இருக்கும் நிறவெறியை…’நகைச்சுவையாய்’ மேடை ஏற்றி இருப்பது…படைப்பாளி மற்றும் அவன் அங்கம் வகிக்கும் சமூகத்தின் பிற்போக்குத்தனத்தையே பறைசாற்றுகிறது

கேலிப்பொருட்கள் வரிசையில், நிறத்திற்கு அடுத்தபடி, நம் நகைச்சுவை நடிகர்கள் கைவசம் இருப்பது, சக நடிகர்களின் உடல் அமைப்பு.
சக நடிகர்களின் உடல் பருமன், அல்லது அவர்கள் உணவு உட்கொள்ளும் அளவு, போன்ற விஷயங்கள் தலைமுறை தலைமுறையாய் ‘நகைச்சுவை’ விருந்தாக பரிமாறப் படுகிறது.

திரைப்படங்களில் நகைச்சுவை காட்சிகளாய் அரங்கேறுபவை…நிஜ வாழ்க்கையிலும் செவ்வனே பயன்படுத்தப்படுகிறது. பாதிக்கப்பட்டவர் துக்கப்பட்டாலோ வருத்தப்பட்டாலோ, “மச்சி …எல்லாம் ஒரு காமெடிக்கு தான்”, என்ற சப்பகட்டுகளும் கேட்டவண்ணமே உள்ளது

சமீப காலத்தில், பெண்களின் உணவு பழக்கங்களை கேலி செய்யும், அல்லது அவர்களின் ‘காதலனிடம் இருந்து பணம் ‘பிடுங்கும்’ குணாதிசயத்தை’…நகைச்சுவைக்கு பயன்படுத்தும் ‘கலாச்சாரம்’ சற்று அதிகமாகவே வலம் வர ஆரம்பித்துள்ளது. காதலில் சொதப்புவது எப்படி திரைப்படத்தில் ஆரம்பித்து, மெரினா, இஷ்டம், போடா போடி என…பட்டியல் நீள்கிறது

இப்படங்களின் வசனங்கள் பெரும்பாலும்..”இந்த பொம்பளைங்க இருக்காங்களே…”, “இந்த எடத்துல ஒரு பொண்ணு என்ன நினைப்பானா…”, என தொடங்கும். இது ஒரு விதமான சலிப்பையும், வெறுப்பையுமே விட்டுச் செல்கிறது.
இது ஒரு குறுகிய வட்டத்திற்குள் இருக்கும் ஆண் சிங்கங்களை சந்தோஷப்படுத்த இயக்குனர்கள் பயன்படுத்தும் யுத்தி எனில், இது, திருநங்கைகளை ‘கைகள் தட்டி கும்மாளம் அடிக்கும்’ கதாப்பாத்திரங்களாக பொதுமைப்படுத்துவதற்கு நிகராகும்.

சமீபத்தில் பார்த்த ‘போடா போடி’ படத்தின் ‘நகைச்சுவை’ காட்சிகள், நம் சமூகத்தில் செவ்வனே பரவி இருக்கும் பெண்ணடிமை மற்றும் ஆணாதிக்கத்தை வெளிச்சம் போட்டு காட்டுகிறது.
ஒரு காட்சியில், கதாநாயகியின் ‘நடனம் ஆடி வெற்றி பெற வேண்டும்’ என்ற ஆசையை முறியடிக்க VTV கணேஷ், சிம்புவிற்கு கொடுக்கும் அறிவுரை, “தம்பி…ஒரு கொழந்தைய குடு.வேற எதுலயுமே அவங்க கவனம் திரும்பாது”; அய்யனின் சொல் கேட்டு சீடனும் அதையே செய்வான்

சமீபத்தில் பார்த்த வடிவேலு மற்றும் சந்தானம் நடித்த நகைச்சுவை காட்சிகளில், ‘சண்டாளன்’ என்ற சொல், மிக அதிகமாக பயன்படுத்தப் படுவதை கவனித்தேன்

முதலில் ‘சண்டாளன்’ என்ற சொல், ஒரு சாதிப்பிரிவினை குறிக்கும் என்பது நம்மில் எத்தனை பேருக்கு தெரியும் என்பது சந்தேகமே. ஒரு சாதியினரை குறிக்கும் சொல்லைத் தாண்டி, ஒரு இழிச்சொல்லாக (swear word ) மட்டுமே கருதப்படுவது, சமூகத்தின் அறியாமையையே காட்டுகிறது.

வேறு சாதிப் பெயர்களை இத்தனை சாதரணமாக பேச்சுவழக்கில் பயன்படுத்துவது…சாத்தியமா?
“சண்டாளா இப்படி செஞ்சிட்டியே” விற்கு பதில்,
“டேய்…தேவனே…இப்படி செஞ்சிட்டியேடா “, “அய்யர் பைய்யனே …இப்படி செஞ்சு தொலைச்சியேடா”, என்ற வாக்கியங்கள் உபயோகிக்கப் படுமெனில், ஊரில் ஏற்படும் சாதிப்பூசல்கள் கைமீறிப்போகும்.

சாதிவெறி தலைவிரித்தாடும் தமிழ் சமூகத்தில், அதன் சுவடுகளையே வேரோடு அழிக்க வேண்டுமெனில், அந்த சாதிப் பிரிவுகளின் பெயர்களை, நம் பேச்சு வழக்கிலிருந்து வெட்டி எறிவதே எடுக்கும் முதல்படியாகும்
அந்நிலை நோக்கி போக சமூகம் எத்தனிக்கையில் (எத்தனிக்கிறதா என்பது வேறு கேள்வி), அதனை சரளமாக நகைச்சுவை காட்சிகளில் பயன்படுத்துவது ஒரு நெருடலாகவே உள்ளது.

சமூக விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தா விடினும், இச்சொற்களின் தீவிரம் அறிந்து, நகைச்சுவை காட்சிகள் மற்றும் பாடல்களிலிருந்து இச்சொற்களை களையும் போது,

“சண்டாளி..உன் பாசத்தால…”, என பருத்திவீரன் படத்தில், ‘ஐய்யயோ’ பாடலின் வரிகள்

“சண்டாளி…உன்கிட்ட சருகாகி நின்னேனே..”, என தாண்டவம் படத்தில் வரும் ‘அனிச்சம் பூவழகி’ பாடல் வரிகள் இருக்க இடமின்றி விலகி ஓடும்

“தணிக்கை குழுவிற்கே பெரிதாக இதைப் பற்றி கவலை இல்லை எனும்போது…ஒரு பாட்டாக அல்லது ஒரு ‘காமெடி’ காட்சியாக பார்த்து விட்டு போவதில்…தவறொன்றும் இல்லையே”, என சப்பக்கட்டு கட்டுபவர்களுக்கு,

“fact fact”, “வடை போச்சே”, “வேணாம்…அழுதுடுவேன்”…மாதிரியான வசனங்கள் இன்று நம் பேச்சு வழக்கில் இடம் பெற காரணமாய் இருந்தது…lexicon என அழைக்கப்படும் பேரகரமுதலியோ அல்லது லிப்கோ சொல் களஞ்சியமோ இல்லை…அவை நம் நகைச்சுவை செம்மல்களின் கைவண்ணமே!

இவற்றின் வரிசையில், சாதிப்பெயர்களும் சரளமாக இணைகையில், ‘சாதிகள் இல்லையடி பாப்பா”, “சாதி இரண்டொழிய வேறில்லை”, போன்ற வாக்கியங்கள்…புத்தகங்களில் வாக்கியங்களாக மட்டுமே இருக்கும்.

விஜய் தொலைக்காட்சியில் ‘அது இது எது’ நிகழ்ச்சி பார்த்த மாத்திரத்தில்
“போதும்டா சாமி காமெடினு இன்னும் எவ்வளவு கேவலமா போவீங்க”, என கேட்கத் தோணிற்று

‘சிரிச்சா போச்சு’ என்ற ஒரு பகுதி…அதில் நாட்டாமையாக வரும் ஒரு நபர், ஒரு பெண் மானபங்கம் செய்யப்பட்ட சம்பவத்தை விசாரிக்கிறார். அந்த நாட்டாமையும், அந்த காட்சியில் இடம் பெற்ற மற்றவரும் அந்த பலாத்காரத்தை பற்றி பேசும் கொச்சை பேச்சுக்களும், அதனை நகைச்சுவையாய் அளந்துவிடும் வசனங்களும்…இழிவின் உச்சம்.

‘நீயா நானா’ போன்ற சமூக அக்கறை உள்ள நிகழ்ச்சிகளை ஒளிபரப்பும் விஜய் தொலைக்காட்சி, இப்படி ஒன்றை அரங்கேற்றியது வருத்தத்திற்குரியதே

அனைத்திற்கும் மேல், அந்நிகழ்ச்சியானது, அப்படி ஒரு களத்தினை, ‘நகைச்சுவை ததும்ப’ அளிக்க முடியும் என நினைத்த படைப்பாளி மற்றும் அவன் அணியின் ஆணாதிக்க திமிரையே வெளிச்சம் போட்டு காட்டுகிறது.
இரக்கமற்ற கேலி கிண்டல்களும், பாலியல் வன்கொடுமைகளும், மனிதநேயமற்ற நகைச்சுவையாகவே பார்க்கப்படும் போது , அந்த காட்சிகள் வினவின் இந்தப் பதிவு சுட்டிக்காட்டும் காமவெறியர்களை கொண்டாடுவது போன்றே காட்சி அளிக்கிறது.

“அப்ப என்ன சொல்ல வர…தமிழ் படங்கள்ல ஒரு காமெடி சீன் கூட வேலைக்கு ஆகாதுனா…?”, என புருவத்தை உயர்த்துபவர்களுக்கு..

தமிழ் படங்களின் நகைச்சுவை காட்சிகளை தொடர்ந்து பார்ப்பதனால் மட்டுமே…இந்த பதிவில் என் வருத்தங்களையும் ஆதங்கத்தையும் வெளிப்படுத்த முடிகிறது

‘சூப்பர் காமெடி’ என கூறிய உடன், என் நினைவிற்கு வருபவை, காதலிக்க நேரமில்லை படத்தில், நாகேஷ் பாலய்யாவிற்கு சொல்லும் திகில் கதை, வாலி படத்தில் விவேக் passport புகைப்படம் எடுக்கும் சாக்குடன், ஒளிப்பட நிலையத்தின் வரவு செலவு கணக்குகளை கேட்கும் காட்சி, போக்கிரி படத்தில் வடிவேலு தன் கொண்டையினால் ஒவ்வொரு முறையும் மாட்டிக்கொள்ளும் தருணங்கள் …என நீண்ட பட்டியல் உண்டு.

திரைப்படம் என்பது ‘3 மணி நேர பொருளற்ற பொழுதுபோக்கே’, என்ற குறுகிய வட்டத்தில் இருந்து வெளியே வரும் போது, தரமான, நினைத்த மாத்திரத்தில் முகத்தில் ஒரு சிரிப்பை கொண்டு வரும் நகைச்சுவைக் காட்சிகள் உருவெடுக்கும்.

கண்ணாடி வீடுகள்

Posted: ஜூலை 18, 2010 in சிறுகதை
குறிச்சொற்கள்:, ,

“அம்மா …அவங்க யாருனே எனக்கு தெரியாது …நீ மட்டும் போயேன் ”, என முனகிய படியே படுக்கையை விட்டு இறங்கினாள் நளினி.

“பேசாம கிளம்பு …இப்படி விசேஷங்களுக்கு எல்லாம் போனா தான் …நம்ம வீட்லயும் பொண்ணு இருக்குனு நாலு பேருக்கு தெரியும் ”, என கேவலமான ஒரு விளக்கம் அளித்தாள் விசாலாட்சி .. சந்தேகமே வேண்டாம் நளினியின் தாயே தான் .

“இதெல்லாம் சரியே இல்லே மா …சீவி சிங்காரிச்ச மாட்ட சந்தைலே விலை பேசறா மாதிரி இருக்கு நீ சொல்றது ”, என அலுத்துக் கொண்டாள் நளினி.

“போயிட்டு தான் வாயேன் டி …சும்மா வீட்டுலே TV முன்னாடி உக்கார போறே”, என விசாலாட்சியின் கணவரும் குரல் எழுப்ப …இனி நம் சினுங்கல்கள் வேலைக்கு ஆகாது என முடிவு செய்தாள் நளினி.

“ஏதோ நல்ல reception சாப்பாடு உண்டு…அதுக்காக வேணும்னா போகலாம் ; அம்மாவின் கூச்சலுக்கும் ஆர்ப்பாட்டத்துக்கும் அந்த இன்னிசை மழை எவ்வளவோ பரவாயில்லை”, என வேறு வழி இல்லாமல் தன்னை தேற்றி கொண்டாள் நளினி. .

பன்னீர் மணம் வீச ரோஜா இதழ்களும் , கற்கண்டும் வரவேற்க திருமண மண்டபத்தினுள் நுழைந்தனர் .

விசாலாட்சியை கண்ட உடன் நாலைந்து பேர் ஓடோடி வந்தனர் .

“வருவியான்னு சந்தேகம் இருந்தது ..பரவாயில்லை கரெக்டா வந்துட்டே …இது யாரு நளினி தானே …பாத்து ஒரு 3 வருஷம் இருக்கும் …என்ன பண்றே மா ..”, என ஒரே மூச்சில் பேசி முடித்தாள் ஒரு அம்மையார். அம்மாவின் தோழி என சட்டென புரிந்து கொண்டாள் நளினி.

“நான் …” என விடை அளிக்க வாயை திறந்தாள் நளினி …அதற்குள் விசாலாட்சியும் அவர் தோழிகளும் நகை புடவை பற்றிய உரையாடலில் இறங்கி விட்டனர் . “அதுதான …அம்மாவின் தோழி ஆச்சே … நாம பேசறத எங்க கேக்க போறாங்க ; அமைதியா இருப்பது தான் சரி ”, என தீர்மானித்த படி சமையலறை பக்கம் திரும்பினாள் நளினி.

“ஏன்டி நல்ல வசதியான குடும்பம் தான ….ஏன் இப்படி ஒரு பொண்ண பாத்திருக்காங்க , தொட்டு கண்ணுல மை வச்சுக்கலாம் போல …”, விசாலாட்சியின் தோழிகளில் ஒருத்தி.

“மெதுவா பேசு டி …யாருக்காவது கேட்டுற போகுது …நல்ல வரதட்சனை கொடுத்திருப்பான் பொண்ணோட அப்பன் …அதுதான் இப்படி ஒரு பையன மடக்கி போட்டுட்டாங்க”…இது விசாலாட்சி .

“இந்த பொண்ண பாத்தா ‘கோபுரங்கள் சாய்வதில்லை’ சுஹாசினி மாதிரி இல்லே …?” என ஒருத்தி கேட்க… “சுஹாசினி கொஞ்சம் கலரா இருந்தான்னு நினைக்கறேன் ”, என்று இன்னொருத்தி குரல் எழுப்ப அந்த வட்ட மேசை மாநாட்டில் சிரிப்பொலி அடங்க நிமிடங்கள் 5 ஆகி இருக்கும் .

குளிர் பான பெட்டியின் இதமான காற்று நளினியின் மனப்புழுக்கத்தை இன்னும் தூண்டி விடுவது போல் இருந்தது . “அம்மா …ஏன் இப்படி ”…என பேச ஆரம்பித்த நளினியின் வார்த்தைகள் செவிடன் காதில் ஊதிய சங்காயிற்று.

“கோடி கோடியா பணம் கொடுத்தாலும் இப்படி ஒரு கேவலமான பொண்ண என் பையனுக்கு …மாட்டவே மாட்டேன் ”, என நளினியின் தாய் சூளுரைத்தாள்.

“ஆமாம் கேக்க மறந்துட்டேன் …பையன் ஆஸ்திரேலியால இருக்கானே …அங்க ஏதோ நிற வெறி பிரச்சனை எல்லாம் ரொம்ப அதிகமாகி இருக்காமே …என்ன சொல்றான் ”, என ஒரு நலன் விரும்பி கேள்வி எழுப்பினாள்.

“அவன் இருக்கும் இடத்துல ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லியாம் ….நான் கூட திரும்பி வந்துடுன்னு தான் சொல்றேன் …எங்க கேக்கறான் . அவனுக்கு அந்த lifestyle தான் பிடிச்சிருக்காம்.

News எல்லாம் பாக்கும் போது தான் வெளிநாடுகள்ல இருக்கற நிற வெறி பத்தி எல்லாம் தெரிய வருது …அப்படி என்ன வெறுப்போ நம்ம தோல பாத்தா …”, என அலுத்து கொண்டாள் விசாலாட்சி .

ஒரு நிமிடம் நளினி நடப்பது புரியாமல் திடுக்கிட்டு நின்றாள்.

வெட்கம் கலந்த புன்னகையுடன் மேடையில் நின்ற மணப்பெண்ணை பார்த்தாள். சில நிமிடங்களுக்கு முன் அவள் சரமாரியான நிற வெறி தாக்குதலுக்கு உள்ளானதை நினைத்தாள்…கொதித்தாள்…சட்டென எட்டி பார்த்த கண்ணீரை துடைத்துக்கொண்டாள்.