Posts Tagged ‘Sivaji’

இந்திய அரசியலை அவ்வப்போது கவனிப்பவர்கள் 2007இல் வெளிவந்த இந்த ஒளிப்பதிவை பார்த்திருப்பர் . இது 2002இல் கோத்ராவில் நடந்த சம்பவம் பற்றி தெஹெல்கா பத்திர்க்கை ரகசியமாக பதிவு செய்த ஒளிப்பதிவுகள் .

2002இல் கோத்ராவில் நடந்த ரயில் தீவைப்பிற்கு பழி வாங்குவதாய், ஜன்சேவக் ஹிந்து வெறியர்கள், நூற்றுக்கணக்கான இஸ்லாமியர்களை உயிருடன் எரித்த சம்பவம் இது. அந்த கோரச் செயலை வழி நடத்திய பாபா பஜ்ரங்கின் பெருமை ததும்பும் ‘வாக்குமூலம்’ இந்த ஒளிப்பதிவு

இது போன்றே ஒரு ரகசிய ஒலிப்பதிவு நம் ஜகஜால இயக்குனர் சங்கருடன் செய்தால் எப்படி இருக்கும் என நினைத்தேன்…கற்பனை இனி பதிவாக…

ஷங்கரின் இல்லத்திற்கு வெளியில்,

“எதுவும் பயப்படாத…ஏற்கனவே நீ இன்னிக்கி புது assistantஆ வரப் போறன்னு அவனுக்கு தெரியும். சாதரணமா உள்ள போ, பேச ஆரம்பி, நல்லா நம்பிட்டான்னு தெரிஞ்சதுக்கு அப்பறம், மெதுவா உன் கெள்விகள ஆரம்பி”, என ஒலிநாடாக்களை சரி செய்துக் கொண்டிருந்தவர்கள் ஆறுதல் கூற,

“பயமெல்லாம் ஒன்னும் இல்லப்பா…ரொம்ப நாளா எதிர்பாத்த ஒரு விஷயம் இது; உணர்ச்சிவசப்பட்டு கை ஓங்கிடுவேனொன்னு தான்”, என ஷங்கரின் வீட்டினுள் நுழையத் தயாராகும் கண்ணன் கூறினான்.
சட்டையினுள் இருந்த ஒளிப்பதிவு செய்யும் இயந்திரத்தை சரி செய்தபடி, ஷங்கர் வீட்டின் வாழறையை அடைந்தான் கண்ணன்.

“சார்”, எனக் கூறியபடி, வாழறையில் ஏதோ புத்தகத்தை புரட்டிக் கொண்டிருந்த ஷங்கர் அருகே சென்றான்.
“யாருப்பா….வாசல்ல செக்யூரிட்டி இல்ல?”, என வாசலை நோக்கி பார்வையை திருப்பினான் ஷங்கர்.
“இல்ல சார்…நான் தான் கண்ணன்; நேத்து போன்ல உங்க assistant கிட்ட பேசி அப்பாய்ண்ட்மெண்ட் வாங்கினோம். இன்னிக்கி 1 மணிக்கு வரச் சொன்னாங்க”, என கண்ணன் எடுத்துரைக்க,
“ஓ …நீ தானா அது. என்ன விஷயம்? 45 நிமிஷத்துக்கு மேல நேரம் ஒதுக்க முடியாது. அடுத்த பட வேலையெல்லாம் தலைக்கு மேல இருக்கு”, என ஒரு அவசரம் கலந்த குரலில் பதிலளித்தான் ஷங்கர்.

“இல்ல சார்…உங்க ஐ படத்த நாலாவது தடவையா இன்னிக்கி பாத்தேன். என்ன படம் சார்…எப்படியாவது மீட் பண்ணி பாராட்டனும்னு முடிவு பண்ணினேன். அது சம்பந்தமா ரெண்டு நிமிஷம் பேசிட்டு என் நடைய கட்டுவேன். அப்பறம் இன்னொரு நாள்…உங்கள இம்ப்ரெஸ் செஞ்சு, assistant சான்ஸ் கேக்கலாமுனு…”, என தலையை சொரிந்தான் கண்ணன்.

ஒரு பெருமிதம் கலந்த சிரிப்புடன், “அது இல்லப்பா…என்ன பேர் சொன்ன, கண்ணன்…இன்னிக்கி அடுத்த படத்தோட கதை டிஸ்கஷனுக்கு assistant ரெண்டு பேர வரச் சொல்லி இருக்கேன். ஐ படத்துக்கு மக்கள் கிட்ட வரவேற்பு பெருக, பெருக, producers கிட்ட இருந்து அடுத்த படத்துக்கான ப்ரெஷரும் பெருகீட்டே போகுது. மீட்டிங்க்கு இன்னும் ஒரு 45 நிமிஷம் இருக்கு…நீ சொல்லு”, என புகழாரத்திற்கு அலைவது தெரியாதது மாதிரி அலைந்தான் ஷங்கர்.
“என்ன படம் சார் அது….மெரிசலாயிட்டோம் நாங்க. படத்துல பெஸ்ட் சீன் எதுன்னு பட்டியலிட ஆரம்பிச்சு, படத்துல இருக்கற எல்லா சீனயும் எழுதிட்டோம்னா பாருங்க. ஏமி ஜாக்சன் தான் இனி பசங்களோட கனவுக் கன்னி…அவங்க நெஜமாவே அவ்வளவு அழகா, இல்ல அதுவும் உங்க கைவண்ணம் தானா?”, என முதல் ஐஸ் கட்டி இறக்கினான் கண்ணன்.
தொலைப்பேசியில் யாரிடமோ பேசி, இருவருக்கும் காபி கொண்டு வரும்படி கூறிவிட்டு, “போட்ட கதாநாயகியையே திரும்ப திரும்ப போட்டா, நம்ம படத்துக்கான தனித்துவம் கொறைஞ்சிடுமே. அதுதான், ஒரு foreign பொண்ண இந்த தடவை use பண்ணலாமுன்னு”, என பல்லிளித்தான் ஷங்கர்.
“அப்பறம் அந்த ரஜனி ஐடியா எப்படி தோணிச்சு? அதுதான் படத்துல நெத்தியடி”, என அடுத்த அம்பை தொடுத்தான் கண்ணன்.

“செம பஞ்ச்ல அது…அதுல இருக்கற காமெடிய ரசிக்காம, “எங்கள எப்படி ஷங்கர் நக்கல் பண்ணலாம்”…அது இதுனு கூச்சல் போடுதுங்க. ஐ படத்த பாக்காத நெறைய பேருக்கு இவங்க போட்ட கூச்சலுக்கு அப்பறம் தான் இது மாதிரி காமெடி இருக்குனு தெரிய வந்துச்சு. அதுக்கெல்லாம் ரோஸ் வகையறாக்கு தான் thanks சொல்லணும்”, என பெருமூச்சு விட்டான் ஷங்கர்.

இந்த உரையாடலை வெளியில் ரகசிய ஒளியேற்றி (microphone) வழி கேட்டுக்கொண்டிருந்த கண்ணனின் கூட்டாளிகள், எந்த வித ஆச்சரியமோ, கோபமோ வெளிப்படுத்தாமல், அடுத்த கேள்விக்கு காத்துக் கொண்டிருந்தனர்.

“ஆனா உங்களுக்கு அமைஞ்ச நடிகர்களோட wavelength பக்காவா மேட்ச் ஆச்சுல…இல்ல விக்ரம் ஏதாவது எதிர்ப்பு தெரிவிச்சாரா?”, என முகத்தை ‘சீரியஸ்’ ஆக வைத்தபடி அடுத்த கேள்விய முன்வைத்தான் கண்ணன்.
“எதிர்ப்பா…காமெடியா பண்ற…? ரெண்டு மூணு எடத்துல அவரே improvise பண்ணினாரு. சந்தானம் தம்பி தான் செம காமெடி. அந்த ‘ரூம் 9’ காமெடி எல்லாம் அந்த தம்பியோடது தான். தியேட்டர்ல கன்னாபின்னான்னு விசில் சத்தம் பறந்துச்சு”, என 1000 வாட் பல்பு கணக்கில் முகம் மலர பெருமிதம் அடைந்தான் ஷங்கர்.

“அது எப்படி சார் கரெக்டா audience எதுக்கு சிரிப்பாங்கனு தெரிஞ்சு காமெடி track எழுதறீங்க? சிவாஜி படத்துல கருப்பான பொண்ணுங்கள கிண்டல் அடிக்கறது ஆகட்டும், பாய்ஸ் படத்துல பொதுவா பொண்ணுங்கள கிண்டல் செய்யறது ஆகட்டும், இப்ப ஐ ல திருநங்கைகள ஆகட்டும், எல்லாத்துக்கும் தியேட்டர் அப்படியே அதிருது. அதுக்கான secret என்ன சார்?”, என கூர்ந்து கவனித்தபடி அடுத்த கேள்வியை முன்வைத்தான் கண்ணன்.
“அய்யய்யே secret எதுவும் இல்ல…சமூகத்த புரிஞ்சு வச்சிக்கறது தான் அதுக்கு மெயின் காரணம். இப்ப பாரு….ஆண்-பெண் சமம் எல்லாம் சரியான பேத்தல். அத சீரியஸா எடுத்துக்கற பசங்கள, வெரல் விட்டு எண்ணிடலாம். பெரும்பாலான ஆம்பள பசங்க…ஒரு பொண்ணுனா அவனுக்கு கட்டுபட்டுத் தான் இருக்கணும்னு நினைக்கறானுங்க; சடனா அவன் வேலைலயும், ஸ்கூல்லயும், காலேஜ்லயும், அவன விட ஒரு பொண்ணு நல்லா வர்றத பாக்கறான். அவள தோக்கடிக்க அறிவோ, வாய் சாதுரியமோ அவனுக்கு இல்ல. அதுதான் படங்கள்ல அவள நக்கல் பண்ணும் போது, வயிறு வலிக்கற மாதிரி சிரிக்கறான். அது அவன் வைத்தெரிச்சலோட வெளிப்பாடு மட்டும் தான். ஒன்னு சுய புத்தி இருக்கணும்…இல்ல சொல் புத்தி இருக்கணும்.
அவனோட அந்த mindset தப்புன்னு உணர்த்த யாரும் இல்ல. அப்பன்காரனும் சேர்ந்து சிரிக்கிறான்; அவன் அம்மாவுக்கு சமையல் கட்டுல அடுத்த வேளை சாப்பாடு பத்தின தீவிர சிந்தனை.இந்த நெலை மாறாம இருக்கற வரைக்கும் என் கல்லா நெறைஞ்சுகிட்டே தான் இருக்கும்.

கருப்பா இருக்கற பொம்பள புள்ளைங்கள கிண்டல் பண்றதுக்கும், சமூகத்தோட வரவேற்பு இருக்கு. கருப்பா இருக்கறது கேவலமுனு காலகாலமா லேடீஸ்க்கு கற்பிக்கப் பட்டிருக்கு. புருஷனோ, அம்மா அப்பாவோ, கலர் பத்தி எல்லாம் கவலை படாதனு சொன்னா கூட, சமுதாயமும் மீடியாவும் அவள அத ஏத்துக்க விடாது. அவளே அத உணர்ற வரைக்கும், fair & lovelyயும், fairever கிரீமும் மார்க்கெட்ல கொடிகட்டிப் பறக்கும்.

இந்த நெலமைல, கலர் கொஞ்சம் ஜாஸ்தியா இருக்கற பொண்ணுங்க…”அப்பாடா…நான் அப்படி கருப்பா இல்ல”னு நினைச்சு சந்தோஷப் படறாங்க. அதுதான் கருப்பான பொண்ணுங்கள கிண்டல் அடிக்கும் போது, அவங்களுக்கும் அந்த கேவலத்துக்கும் சம்பந்தமே இல்லாத மாதிரி சிரிக்கிறாங்க. பசங்கள பத்தி கேக்கவே வேணாம்… பொண்களோட எந்த qualityய கிண்டல் அடிச்சாலும் தனக்கே கெடைச்ச வெற்றி மாதிரி சிரிப்பானுங்க. இந்த நெலை சீக்கிரம் மாறும்னு நினைக்கற?? No chance!
அப்ப அவங்க மாற மாட்டாங்க….நான் மட்டும் ஏன் என் அப்ரோச்ச மாத்திக்கணும்?”, என ஒரு முழு நீள விளக்கத்தை தந்து முடித்தான் ஷங்கர்.

அந்த விடையினை சற்றும் எதிர்பார்க்காத கண்ணன், “என்ன சொல்றதுனே தெரியல சார்…அப்ப ஒரு நாள் மக்கள் மாற ஆரம்பிச்சா, உங்க காமெடி டிராக்ஸ்க்கு தீவனம் இல்லாம போயிடாது??” என அடுத்த கேள்வியை எழுப்பினான்.
“அது அப்படி மாறும்போது…கவலைப்பட வேண்டிய விஷயம். அப்ப ரெண்டு வருஷத்துக்கு ஒரு படம் எடுக்கறத இன்னும் கொஞ்சம் இழுத்து, 3 வருஷம் ஆக்கிட வேண்டியதுதான்”, என சாதரணமாக விடை அளித்தான் ஷங்கர்.

“”மக்கள் அவன் படத்த விரும்பி வந்து பாக்கறாங்க….அப்ப அதையே ஒரு நல்ல வாய்ப்பா பயன்படுத்தி, முற்போக்கு கருத்துக்கள சொல்ல முயற்சிக்கலாம்ல”…நான் இல்ல சார், எங்க க்ரூப்ல ரெண்டு மூணு பேர் சொல்ற கருத்து இது”, என அடுத்த குற்றச்சாற்றை முன்வைத்தான் கண்ணன்.
“அந்த பசங்கள மட்டும் assistant வாய்ப்புக்கெல்லாம் கூட்டிகிட்டு வந்திராத…பொழைக்க தெரியாத பசங்களா இருப்பாங்க போல. நான் இந்த தொழிலுக்கு வந்தது பணம் பண்ண…மக்கள திருத்தறதுக்கு இல்ல. இது மாதிரி societyல இருக்கற சண்டை சச்சரவு தான்…என் படங்களுக்கு தீனி போடுது. அத போய் சரி பண்ண சொல்ற. அதுதான் படத்துக்கு படம் ஒரு மெசேஜ் சொல்றேன்ல”, என ஒரு வெறுப்பு கலந்த குரலில் பதிலளித்தான் ஷங்கர்.

“ஆனா அதெல்லாம் பொது மக்களுக்கு எந்த விதத்துல உதவுதுன்னு நினைக்கறீங்க? லஞ்சம் வாங்கினா, இந்தியன் தாத்தா வந்து உயிர எடுப்பாரு, சட்டத்துக்கு புறம்பா செயல்பட்டா, அந்நியன் வந்து சாவடிப்பான்னு சொல்றதெல்லாம், கொழந்தைங்க கிட்ட, “சோறு தின்னலனா பூச்சாண்டி வந்து புடிச்சிட்டு போவான்”னு அம்மாக்கள் சொல்ற மாதிரி இருக்கே. இதுனால பயன் அடைஞ்சது என்னவோ, அந்த படத்த எடுத்த நீங்க, அதுல நடிச்சவங்க அப்பறம் அந்த படத்த தயாரிச்சவங்க. பைசா குடுத்து பாக்க வந்த மக்களுக்கு உறுப்படியா எதுவுமே கெடக்கலியே”, என கொந்தளித்தான் கண்ணன்.
“அதுதான் சொல்லிட்டேன்ல பிசினஸ் பண்ண வந்திருக்கேன். எது சொன்னா வண்டி ஓடுமோ, அத லாவகமா பயன் படுத்தறேன்…மக்களும் அது போதும்னு சொல்ராங்கல…”, என கூறும் போதே, சற்று யோசித்தபடி, “அமாம் நீ சடனா மாறிட்ட மாதிரி பேசற தம்பி…என்ன நடக்குது இங்க?”, என உயர்த்திய புருவத்துடன் வினவினான் ஷங்கர்.

“இனி எனக்கு சொல்றதுக்கு ஒன்னும் இல்ல சார். நீங்கதான் எல்லாத்தையும் புட்டுபுட்டு வச்சுட்டீங்களே. இனி இத மக்களுக்கு கொண்டு போய் எப்படி சேக்கறதுனு யோசிக்கணும். அவங்க அத பொருட்படுத்துவாங்களா தெரியல; ஆனா உங்கள மாதிரி, “அவங்க திருந்தட்டும்…அப்பறம் பாத்துக்கலாம்”னு சொல்ல மாட்டோம். நூத்துல ஒரு ரெண்டு பேர் கேட்டாலும், எங்க முயற்சிக்கு கெடைச்ச வெற்றியா நினைப்போம் சார்”, என கூறியபடி சட்டையினுள் மாட்டப் பட்டிருந்த ஒலியேற்றியை கழற்றினான் கண்ணன்.
என்ன நடக்கிறது எனப் புரியாமல், குழம்பிய ஷங்கர், “டேய் நாதாரி நாயே…நில்லு டா. செக்யூரிட்டி இப்ப பாத்து எங்கடா போன…அவன நிறுத்துடா”, என கூவி முடிப்பதற்குள், கண்ணனின் நண்பர்கள் வண்டியை கிளப்பினர்.

வெளிவந்து 12 ஆண்டுகள் ஆகி விட்டது….’மகா கேவலமான படம்’, ‘சுமாரான படம்’ என பல கருத்துக்கள் வந்த வண்ணம் இருந்த போதும், ரஜினி நடித்த ‘பாபா’, என் வாழ்க்கையின் மூன்று மணி நேரத்தை அபகரித்ததே இல்லை. கடைசியாக பார்க்க முடிவெடுத்தேன்.

நல்ல வேளையாக ஒரு நாளின் 3 மணி நேரத்தை ஒரே மூச்சில் வீணடிக்காமல், 4 நாட்கள், வெட்டியாய் இருந்த போதெல்லாம், இந்த வெட்டிப் படத்தை பார்த்து முடித்தேன். திகில் படமோ எனக்கூட நினைக்க வைத்தது, படத்தின் முடிவில் வந்த ‘தொடரும்’ என்ற அபாய எச்சரிக்கை!
“2002ல வந்த படத்துக்கு இப்ப விமர்சனம் எழுத போறியா மா”, என சலித்துக் கொள்பவர்களுக்கு,
“இல்லங்க…விமர்சனம் இல்ல; எப்பவும் போல என் கடுப்பின் வெளிப்பாடு…கதம் கதம்!!!”

படம் முழுவதும், ‘போதும் தலைவா…அதுதான் பைசா குடுத்து டிக்கெட் வாங்கிட்டோமே”, என தீவிர ரசிகர்களே கெஞ்சும் அளவிற்கு போதனைகள்!!! அதுவும் பிற்போக்குத்தனத்தின் உச்சத்தை தொடும் கொடூரமான பேத்தல்கள்.

உதாரணத்திற்கு,
“பொண்ணு வீட்டுல அடங்கி இல்லனா கெட்டுடுவா..பையன் வீட்ல அடங்கி இருந்தா கெட்டுடுவான்”
வசனம் எழுதிய பிரஹஸ்பதி முட்டாள் எனில், அதை பெருமையாக ‘போதிக்கும்’ கதையின் நாயகன் ஒரு படி மேல். டெல்லி கணேஷின் “ஏன்..வீட்ல இருக்கலாம்ல பாபா”, என்ற கேள்விக்கு தலைவர் (எதுக்குன்னு தான் விளங்கவே இல்ல!!!) வழங்கும் கேவலமான பதில் இது. ஊருக்கே உபதேசம் செய்யும் தலைவர், நிச்சயம் அதற்கு எதிர்மறையான போதனையைத்தான் வீட்டில் பயன்படுத்தி இருக்க வேண்டும்.
இல்லையெனில் ‘மூன்று’, ‘கோச்சடையான்’ போன்ற திரைப்படங்கள் நம் பார்வைக்கு வந்திருக்காது.

அது போலவே இதுவரைக்கும் இரண்டு படங்களில் கேட்டு புளித்துப் போன அறிவுரை…”நீ காதல தேடிப் போகாத…தேடி வரும் காதலே சிறந்தது”!!
90 சதவிகித தமிழ் கதாநாயகர்கள் அவர்கள் படங்களில் இந்த பரிந்துரையை மதிக்கவில்லை என்பது, மானாவாரியாக கொட்டிக்கிடக்கும் தமிழ் படங்களில் இருந்து தெளிவாகிறது.
இதை எழுதும் போது, மண்டைக்குள் வந்து செல்வதெல்லாம் ‘ஆடுகளம்’ படம் தான். தனுஷ் கதாநாயகியை துரத்தி துரத்தி காதலிக்காமல் இருந்திருந்தால், ‘ஒத்த சொல்லால’ பாடல் நம் காதுகளுக்கு விருந்தாகி இருக்காது. நடன ஆசிரியர் தினேஷ்க்கு விருதும் கிடைத்திருக்காது (அப்படி துரத்தி துரத்தி காதலிப்பதில் இருக்கும் கேவலம்….இன்னொரு பதிவிற்கு)
கடுப்பை தவறாமல் கொழுந்து விட்டு எரிய செய்வது ரஜினியின் “பெண் என்பவள் என்றுமே அடங்கி இருக்க வேண்டியவள்; துள்ளி குதிக்க ஆரம்பிக்கும் போது, அடக்குவது ஒரு பொறுப்புள்ள ஆண்மகனின் கடமை” மாதிரியான காரித் துப்பத் தூண்டும் வசனங்கள்.
‘மன்னன்’இல் துவங்கி, ‘படையப்பா’வரைக்கும் பளிச்சென பல்லிளிக்கும் ரஜினியின் வசனங்கள், தமிழ் திரையுலகிற்கு ஒரு கரும் புள்ளி.
அதற்கு தாறுமாறாக விசிலும் கை தட்டலும் கிடைப்பது பார்த்து, தங்கள் பங்குக்கும் பெண்களை அடக்க போதிப்பவர்கள் விஜய், சிம்பு மாதிரியான வளர்ந்து வரும் திரை உலகின் ஆணாதிக்கக் கலைஞர்கள்.
படங்களில், எவனுமே செய்யாததை செய்யத் துடிக்கும் கதையின் நாயகர்கள், பெண்களை நடத்தும் விதத்தில் மட்டும் “அவன நிறுத்த சொல்லு….நான் நிறுத்தறேன்” approach எடுப்பது கோழைத்தனத்தின் வெளிப்பாடே!!

படங்களுக்கு வெளியில், மேலே குறிப்பிட்டுள்ள ரஜினியோ, சிம்புவோ, முற்போக்கு சிந்தனைகள் பேசிக் கேட்டதில்லை. அப்படி பெரியார் கருத்துக்களை கேட்டது, சத்யராஜின் பேச்சுகளில். அவரும், ‘வயித்துப் பொழப்புக்கு நடிக்க வேண்டி இருக்குங்க’ என சப்பக்கட்டு கட்டுவார் என நினைக்கிறேன்….இந்த பாடலுக்கு.

இந்த இடத்தில் ‘விலை உயர்ந்த மெசேஜ்’ கூறும் ஷங்கரை பற்றி சொல்லாமல் விட்டால், பதிவு முழுமை பெறாது (அந்த விதத்தில், நான் திரைப்படங்களிலுள்ள ஆணாதிக்கத்தனத்தை பற்றி எழுதும் வரை, ஷங்கரின் பேர் நிலைத்து நிற்கும்). ஒரு மெசேஜ் சொல்கிறேன் என எடுக்கும் படங்கள் அனைத்திலும், ‘நகைச்சுவை’ என்ற பெயரில், பெண்களை இழிவு படுத்துவதை மிகவும் லாவகமாக செய்பவர் இவர்.

மேற்கின் சில பிரபலமான பாப் பாடகர்கள், பாட்டுக் கச்சேரி இல்லாத மேடைகளில், சமூகம் பற்றி தம் கருத்துக்களை பதிவு செய்வர். “ஏன்டா பேச விட்டோம்”,என தொகுப்பாளர்களே அலுத்துக் கொள்ளும் அளவிற்கு!

அப்படியான பேத்தல் பேச்சுக்களுக்கு பெரிதாக செவிமடுப்பது மேற்கில் அரிது. ஒரு கலைஞனை அவனின் கலைக்கு மட்டுமே மதிப்பது ஒரு பெரும்பாலான வழக்கம். நம் ஊரில் அதற்கு நேர் எதிர்.
கதாநாயகர்கள் ஒரு கருத்து கூறினால் (திரைப்படத்திலோ அதற்க்கு வெளியிலோ), அது அவரின் சுயமான கருத்து என நம்பும் அறியாமை நிலவுகிறது.
ஒருவர் புகைப்பிடிக்கும் ஸ்டைலும், கண்ணடிக்கும் ஸ்டைலும், வசனம் பேசும் அழகும் பிடித்திருந்தால், அவர் பேச்சில் உள்ள கீழ்த்தனமான கருத்துக்களும் பிடிக்க வேண்டும் என்ற கட்டாயம் இருக்குமோ எனக்கூடத் சில சமயங்களில் தோன்றும்.
நாங்கள் திரைப்பாடல்களின் விமர்சனத்திற்கு Milliblog என்ற பதிவை கொஞ்சம் நம்புவோம். அந்த பதிவர் இளையராஜா பிரியர் எனக் கேள்விப் பட்டுள்ளேன். அது ‘உளியின் ஓசை’ படப் பாடலின் விமர்சனம். ஆஹா ஓஹோ என விமர்சித்திருந்ததால், ‘டவுன்லோட்’ செய்து கேட்டோம்.
இளையராஜாவின் இசையா என பல முறை சந்தேகம் வந்தது….1 நிமிடத்திற்கு மேல் எந்த பாடலையும் கேட்க முடியவில்லை. அன்று தோன்றிய சந்தேகம் தான் இது, “திரை உலகில் ஒருவரை பிடித்திருந்தால், அவரின் காரியங்கள் என்ன கேவலமாக இருந்தாலும், விரும்ப வேண்டிய கட்டாயம் உண்டோ”
ரசிகர்களின் அந்த நம்பிக்கையை நம்பியே அரசியலில் கால் பதித்தவர்கள் M.G.R, விஜய்காந்த், சரத்குமார் போன்றவர்கள். மக்களின் நம்பிக்கையை சூரையாடுபவையே ஈமு கோழி, சென்னை அமிர்தா, ஜாய் அலுக்காஸ் மாதிரியான விளம்பரங்கள்.
நினைத்துப் பாருங்கள், சென்னை அமிர்தாவின் தலைமை செயலாளர் அவ்விளம்பரத்தில், அவர் நிறுவனத்தை புகழ்ந்து பேசினால், எவ்வளவு பெற்றோர் அவர்கள் பிள்ளைகளை அந்த நிறுவனத்தில் சேர்ப்பர்?

செவிடன் காதில் ஊதும் சங்காய் இருக்குமெனினும், இந்த கதாநாயகர்களுக்கும், அவர்களை இயக்கம் இயக்குனர்களுக்கும் என் வேண்டுகோள் இது.
1. ‘மெசேஜ்’ கொடுக்கப் போவதாய் இருந்தால், முதலில் ‘முற்போக்கு என்ற தமிழ் சொல்லின் (ஆம்…அது தமிழ் சொல் தான்!) பொருளை அறிந்துக் கொள்ளவும்.
முற்போக்குச் சிந்தனையாளர்கள் எழுத்துக்களைப் படியுங்கள். சமூக மறுமலர்ச்சிக்கான ‘மெசேஜ்’ கூறுவதாய் இருந்தால், பெரியாரைப் படியுங்கள். உழைப்பாளர்களுக்கு ‘மெசேஜ்’ கூறப் போவதாய் இருந்தால், கார்ல் மார்க்ஸ் உங்களுக்கு உதவலாம்.
புதுசா எதையாவது செய்யும் போது, ஒரு வழி காட்டுதல் தேவை பாருங்க!!
2. “கால காலமா இத சொன்னாத்தான் படம் ஹிட் ஆகுது; நாம ஏன் அத மாத்தணும்”, என்ற எண்ணத்தை துறக்கவும்.
3. “ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கும் போலவே…”, என இயக்குனருடன் சேர்ந்து தலையை சொரிகிரீர்கள் எனில், இந்த மெசேஜ் வழங்கும் எண்ணத்தை கை விடவும்.
கோடிக்கணக்கில் ரூபாய் செலவு செய்ய தயாராக இருக்கும் தயாரிப்பாளரை கண்டுபிடியுங்கள். பொழுதுபோக்கை மட்டும் குறிக்கோளாக வைத்து படங்களை எடுத்துத் தள்ளுங்கள். “பொழுதுபோக்குக்காக படம் எடுக்கறீங்க…சமூகத்த மாத்த இல்லியே; அதனால உங்களுக்கு எது வருமோ அத மட்டும் செய்ங்க”