Posts Tagged ‘vijay TV’

“இதெல்லாம் சுத்த பேத்தல்…போன வாரம் கூட, 5 பவுணுக்கு ஒரு சங்கிலி வாங்கிக்கொடுத்தேன். இன்னும் ரெண்டு வாரத்துல எங்க கல்யாண நாள். அதுக்கு சாமூத்ரிகா பட்டு பொடவை கேட்டிருக்கா. எனக்கு இந்த பெண்ணியவாதிகள் பேச்சுல அர்த்தம் இருக்கறா மாதிரி தெரியல”, என புலம்பித்தள்ளினான் அருண்.
“தாறுமாறான விவாதம் போல…அருண் உங்க முகம் அப்படி செவந்து போயிருக்கு”, என கண்ணடித்தபடி, விவாத ஜோதியில் ஐக்கியமானான் சதீஷ்.
“இல்லப்பா…நம்ம ஜேம்ஸ் இன்னிக்கி 2 hour permission …ஏதோ பெண்ணியவாதிகள் கூட்டத்துக்கு போயிட்டு வருவாராம்”, என அருணின் கோபத்திற்கு காரணத்தை உரைத்தான் ஆறுமுகம்.
“யப்பா…பெண் விடுதலையா…’ஆண்கள் தான் அவங்கள அடக்கி ஆளறாங்க’னு இந்த பெண்ணியவாதிகள் அடிக்கற கூத்து, தாங்க முடியலடா சாமி. நம்ம வீட்டுக்கு எல்லாம் வந்து பாக்கணும், அப்ப தெரியும். நாம வாங்கற ஒரு 500 ரூவா சட்டைக்கு, அவங்க ஒரு 5000 ரூவாய்க்கு பொடவை வாங்கறாங்க; எந்த ஊர்ல இது அடிமைத்தனம்னு தெரியலியே”, என தன் பங்குக்கு அலுத்துக்கொண்டான் சதீஷ்.
“நேத்து ஏதோ பேசிட்டு இருக்கும் போது, கொஞ்சம் கோவத்துல அடிச்சிட்டேன்…லைட்டா தான்ப்பா. அதுக்கு வீட்ல போட்ட கூச்சல பாக்கனுமே….எங்க அம்மா அப்பா கூட என்ன அடிச்சது இல்ல…அது இதுனு. சமாதானம் செஞ்சு படுக்க போகும் போது, மணி 12”, இது மீண்டும் அருண்.
ஜேம்ஸ் வருவதை பார்த்து அனைவரும் அமைதி ஆகினர்.
“என்ன பாஸ்…இதெல்லாம் உங்களுக்கே கொஞ்சம் ஓவரா தெரியல. நீங்க இது மாதிரி மீட்டிங் எல்லாம் போறது, எங்கள எல்லாம் கெட்டப் பசங்களா காட்டுதுல”, என மெதுவாய் தாக்குதலை துவங்கினான் அருண்.
“பார்றா…போன weekend நீங்க எல்லாரும் ‘நவீன சரஸ்வதி சபதம்’பாக்க போனீங்க..நான் வரல. நீங்க அந்த படத்த பாத்து என்ன கெட்டப் பையனா காட்டறீங்கனு சொன்னா…அது எவ்வளவு அபத்தமா இருக்கும். உங்களுக்கு பிடிச்சிருக்கு நீங்க பாக்கறீங்க. என்னதான் பேசறாங்கன்னு பாக்க ஆசையா இருந்துச்சு …நான் போனேன்”, என தன் தரப்பு வாதத்தை முன் வைத்தான் ஜேம்ஸ் .
“பாயிண்ட் சரி மாதிரி தான் இருக்கு…இருந்தாலும்”, என தலையை சொரிந்தான் அருண்.
“பெண் விடுதலை பத்தி பெண்ணியவாதிகள் ‘நீயா நானா’ல பேசி கேட்டிருக்கேன்…இப்போ அவங்க மீட்டிங் ஒன்னுத்துக்கு போக வாய்ப்பு கெடைச்சது…எதுக்கு விடனும்னு…ஆனா நெஜமாவே ரொம்ப புதுசா இருந்தது அருண். இதெல்லாம் தெரியாமலே இருந்துட்டோமேனு கூட தோணிச்சு”, என தனக்கு கிடைத்த அனுபவத்தை பகிர்ந்துக்கொண்டான் ஜேம்ஸ்.

“ஏதோ சொல்ல வரீங்கன்னு புரியுது…ஆனா வெளங்கலியே. பெண்ணியம் எல்லாம் பொம்பளைங்க சம்பந்தப்பட்ட விஷயம்ல. அதுக்கும் நமக்கும் என்ன சம்பந்தம்”, என அருண் கேள்வி எழுப்ப, கூட்டத்தில் இருந்த அனைவரும் கேள்வியை ஆமோதித்தனர்.
“இதே கேள்விய அந்த மீட்டிங்லயும் ஒருத்தர் எழுப்பினாரு. அதுக்கு மேடைல இருந்தவங்க ரொம்ப பொறுமையா ஒரு example வச்சு வெளக்கினாங்க. நம்ம கூட வேலை பாக்கறாரு ஒருத்தர். அவர எப்பவும் சுத்தி இருக்கறவங்க நக்கல் செய்யறதும், அவங்க வேலை எல்லாத்தையும் அவர் தலைல கட்றதுமா இருக்காங்க. கொஞ்சம் பயந்த சொபாவம் அவருக்கு…தன் பக்கம் நியாயம் இருந்தா கூட, குரல உயர்த்தி பேசமாட்டாரு. நாம சத்தமா பேசிட்டா நம்மள பத்தி ஆபீஸ்ல தப்பா நினைப்பாங்கன்னு அவரும் தட்டிக்கழிச்சுகிட்டே இருக்காரு. உங்களுக்கு அவர பத்தி நல்லா தெரியும்..அவர் மேனேஜர் உங்க friend. உங்களுக்கு ஒரு சான்ஸ் கெடைச்சா, உங்க friendகிட்ட அந்த விஷயத்த பத்தி பேசுவீங்களா மாட்டீங்களா? அவர் நாசமா போகணும்னு எண்ணம் இருந்தா, அது வேற விஷயம். so matter என்னனா…அந்த பயந்து பயந்து வாழற ஊழியர மாதிரி தான் பெண்களும், எல்லா பெண்களுமே அப்படி இல்லாட்டியும், பெரும்பாலும் அப்படிதான் இருக்காங்க. ஒரு பொண்ணுக்கு சின்ன வயசுல இருந்தே, ‘அடங்கி தான் போகணும்’, ‘புருஷன் மனசு நோகாம நடந்துக்கணும்’, ‘அடிக்கறாரா…டென்ஷன்ல அடிச்சிட்டாரு, பொறுத்துக்கணும்’, ‘அவர் இல்லனா உனக்கு வாழ்க்கை பூஜியம்தான்’னு வீட்ல இருக்கற பெரியவங்க அறிவுரை குடுத்தே வளக்கறாங்க. அவ அவ்வளவு மழுங்கடிக்கப்படும் போது , எந்த படிப்பும் அந்த மழுங்கடிப்ப சரிப்பண்ண முடியாது”, என ஒரு நீண்ட பதிலை வழங்கிய ஜேம்ஸ், சதீஷ் கொட்டாவி விடுவதை பார்த்து,
“செமையா மொக்கை போடறேன்ல..’இதெல்லாம் ஏன்டா நமக்கு தெரியாம போச்சு’னு தோணின பல விஷயங்கள்..அதுதான் பகிர்ந்துக்கனும்னு தோணிச்சு”, என தன் இருக்கை நோக்கி நடக்க எத்தனித்தான்.
“அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லீங்க, எனக்கும் இதெல்லாம் புதுசா இருக்கு. முன்னமே தெரிஞ்சிருந்தா நானும் வந்திருப்பேன்; நீங்க மேல சொல்லுங்க”, என ஜேம்சின் பையை வாங்கி மேசை மீது வைத்தான் அருண்.

ஒரு மெல்லிய சிரிப்புடன், “அம்மா அப்பா சொல்றது கேட்டுகிட்டு, அப்பறம் புருஷன் நிழல்ல இருக்கறதுதான் பெருமைன்னு சொல்லியே பொண்ண வளக்கறாங்க. என் wife கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி sterlite corporationல chemical engineer; ஒரிசால வேலை பாத்தா. ரெண்டு வருஷம் ‘Employee of the year’ விருது வாங்கினா.
கல்யாணத்துக்கு முன்னால…அவள போன்ல புடிக்கறதே கஷ்டம்…வேலை மேல அவ்வளவு ஈர்ப்பு அவளுக்கு. ஆனா கல்யாணத்துக்கு அப்பறம், ‘ராமன் இருக்கும் இடம் தான் சீதைக்கு அயோத்தி’னு பெருசுங்க சொல்கேட்டு, வேலைய resign செஞ்சா. இங்க சென்னைல வீட்டு வேலைய பாத்துக்கிட்டு கொழந்தைகள கவனிச்சுக்கறா. நான் படிச்சவன் தான, ஆனா ஒன்னுமே பேசாம “அம்மா மனசு நோகாம நடந்துக்கோ”ன்னு, என் வேலைய பாத்துகிட்டு இருக்கேன். இங்க தான் ஆம்பளைங்களுக்கு பெண்ணியம் தேவை படுது”, என ஜேம்ஸ் முடிக்கும் முன்,
“இல்ல பாஸ்…வேலை பாக்கறதுல எல்லாம் விருப்பம் இருந்தா அவங்க ஏன் வீட்ல இருக்காங்க. அவங்களுக்கு சமைக்கறது, கொழந்தைங்கள பாத்துக்கறது, டிவில ரெண்டு சீரியல் பாத்து அழறது, beauty parlor போய் அழகு செஞ்சுக்கறது…இதெல்லாம் தான் பிடிச்சிருக்கு”, என ஆறுமுகம் முந்தி அடித்தான்.
“நீங்களே உங்க wife சொல்லி கேட்டீங்களா…?? சுத்தி இருக்கற பெண்கள பாத்துட்டு, இது தான் அவங்களுக்கு பிடிச்சிருக்கு போலன்னு நாம நினைக்கறோம். அவங்களும் நண்பர்கள், உறவினர் கூட்டத்துல இருக்கற லேடீஸ் எல்லாம் ‘இல்லத்தரசி’யா கொழந்தை வளர்ப்பு, கணவனுக்கு புடிச்ச சாப்பாடு சமைக்கறதுன்னு இருக்கறத பாத்துட்டு இதெல்லாம் முடிக்கவே ஒரு நாள் முழுக்க தேவை போலவே…இதுக்கு மேல வேலையா…நோ நோ னு அவங்களையே நம்ப வச்சுக்கறாங்க”, என ஜேம்ஸ் விடையளிக்க,
“ஆனா பாஸ்…சில லேடீஸ் வேலைக்கு முன்னபின்ன போயிருக்கவே மாட்டாங்க. அவங்கள force பண்ணி வேலைக்கு போன்னு எப்படி சொல்றது”, என யதார்த்தமாய் வினவினான் சதீஷ்.
“நீங்களே யோசிங்க…அவங்களுக்கு மட்டும் அது என்னங்க தனி சலுகை? அவங்க இன்ஜினியரிங் படிக்கறாங்க, நாமளும் படிக்கறோம், ஆனா கல்யாணத்துக்கு அப்பறம் நாம கட்டாயம் வேலைக்கு போகணும். அவங்க வீட்ல இருக்கணும்னு முடிவு செஞ்சா பரவாயில்லையா?
இன்னொன்னு…வெளில போய் வேலை செய்யும் போது, ஊர் நடப்பு பத்தி தெரிஞ்சுப்பாங்க. ஈஸியா முடிக்க வேண்டிய விஷயத்துக்கு எல்லாம் உங்கள நம்பி இருக்க மாட்டங்க. எல்லாத்துக்கும் மேல…வீட்ல ரெண்டு சம்பளம். ஒரு வீடோ, பசங்களுக்கு நல்ல ஸ்கூல்ல admissionஓ ஆசை பட்டீங்கனா, finance கொஞ்சம் இடிக்காது. அவங்க ஒவ்வொரு விஷயத்துக்கும் உங்களையே நம்பி இருக்கும் போது, வீட்ல எந்த பெரிய முடிவுலயும் அவங்க பங்கு இருக்காது. ஆரம்பத்துல இருந்து நீங்க தான் மண்டைய போட்டு பிச்சுக்கணும். நம்ம ஆபீஸ்லியே பாக்கறோம்….நாம வெளிப்படையா பாராட்டலனாலும், சாரதா, கீதா…அவங்க சாதுரியம் எவ்வளவு தடவை நமக்கு ஹெல்ப் பண்ணி இருக்கு. ஆம்பளைங்க தான் புத்திசாலிங்க…பொண்ணுங்க எல்லாம் குருட்டாம்போக்குல மனப்பாடம் செஞ்சு பரிட்ச்சைல வாந்தி எடுப்பாங்கனு ஒரு கேவலமான கருத்துனால, அவங்கள ஒரு பொருட்டா நாம மதிச்சு எதுவும் கேக்கறதில்ல.
அவங்களும் ‘கேட்டா பாத்துக்கலாம்’னு சும்மா இருக்கறாங்க”, என கூறியபடியே அருண் பக்கம் பார்வையை திருப்பிய ஜேம்ஸ்,
“அருண் என்ன ஆச்சு…ஏன் திடீர்னு upset ஆய்ட்டீங்க”, என கேட்டான்.
“கொஞ்சம் guiltyயாத்தான் இருக்கு பாஸ்…ஏதாவது பிரச்சனைல கொழம்பிட்டு இருப்பேன்…அவ கிட்ட ஷேர் பண்ணி அவ கருத்த கேக்கனும்னு தோணினா கூட, “அது எப்படி ஒரு பொட்டச்சிகிட்ட அட்வைஸ் கேக்கறதா”னு தட்டி கழிச்சிருக்கேன்”, என அருண் முடிப்பதற்குள்,
“நான் இன்னும் மோசம் பாஸ்…அவ கொழந்தைங்க ஸ்கூல் projectsல ஹெல்ப் பண்ணும் போதெல்லாம், அவ ideas செம அசத்தலா இருக்கும்..’நமக்கு அது தோணவே இல்லியே’னு நினைப்பேன்…பாராட்டனும்னு தோணும்; ஆனா ரொம்ப கஷ்டப்பட்டு உள்ளையே வச்சுப்பேன்”, என ஆறுமுகம்.
“இதுல எல்லாம் ஒரு ஆறுதல் என்னனா…நம்ம யாரும் பொண்ணுங்க மேல ஒரு வெறுப்புல இத பண்ணல. வழி வழியா இப்படி தான் வளக்கப் படறோம். ஒரு வேளை நம்ம அப்பாக்கோ தாத்தாக்கோ இந்த மாதிரி ஒரு புரிதல் கெடைச்சிருந்தா…நாம இப்ப இந்த விஷயத்த பத்தி பேசிட்டு இருக்கவே மாட்டோம். இப்ப இந்த விவரம் புரிஞ்சதுக்கு அப்பறம், நம்ம கொழந்தைங்கள இப்படி வளக்க மாட்டோம்; ‘படுக்கையறைல போகப் பொருள், சமையலறைல சமையல்காரி தான பொண்ணு”னு ஒரு கீழ்த்தனமான எண்ணம் அவங்களுக்கு இருக்காது”, என ஒரு நிம்மதி பெருமூச்சுடன் முடித்தான் ஜேம்ஸ்.

ஒன்றுமே பேசாமல் உரையாடலை மட்டும் கேட்டுக்கொண்டிருந்த தினகர், “எல்லாம் சரிதான் பாஸ்..ஆனா கொஞ்சம் முக்கியத்துவம் குடுக்கறத வச்சு, ஆட்டம் போட ஆரம்பிச்சுட்டாங்கனா என்ன பண்றது…அதுவேற, “சரி தீனா, இன்னிக்கி நீ கொஞ்சம் சமையல கவனி”னு சொல்லிட்டா…”, என வினவ,
“அட ஆமாம்ல..”, என சதீஷும், ஆறுமுகமும்.
“நீங்க இருங்க ஜேம்ஸ் …இதுக்கு நான் பதில் தரேன். கிட்டத்தட்ட 25 வருஷமா யாருக்காவது அடங்கியே இருந்திருக்காங்க…அந்த புதுசா கெடைச்ச விடுதலைய கொஞ்சம் அனுபவிச்சாத்தான் என்ன. அப்பறம்…சமையல் செய்யறதுல என்ன பாஸ் கேவலம்..இந்த கிச்சன் சூப்பர் ஸ்டார் நிகழ்ச்சி பாக்க ஆரம்பிச்சதுல இருந்து, எனக்கும் கிச்சன்ல அசத்தனும்னு ஆசை வந்திருக்கு. வீட்ல சொன்னதில்ல…ஆனா இப்ப ‘எனக்குள் இருக்கும் நளனை வெளிக்கொணரும் சமயம் வந்துவிட்டது”, என நிமிர்ந்த தலையுடன் பெருமையாய் விடையளித்தான் அருண்.
“இன்னொன்னு…நீங்க இவ்வளவு மாறும் போது, அவங்களும் அத நிச்சயம் பாராட்டுவாங்க. உங்க ரெண்டு பேர் நடுவுல இருக்கற சமூகம் விதித்த தடை ஒடைஞ்சதுக்கு அப்பறம்…கலந்துரையாடல்ஸ் ஈஸியா நடக்கும்”, மீண்டும் அருண்.
‘salute’ அடிக்கும் தோரணையில் அருணை பார்த்த ஜேம்ஸ், “பொண்ணுங்க மாதிரியே நாமளும் ஒரு 25 வருஷம் இந்த ஈகோவ கட்டிகிட்டே வளந்துட்டதுனால…ஆரம்பத்துல கொஞ்சம் கடியாத்தான் இருக்கும். சொல்லும் போதே எனக்கு வயித்த பொறட்டுது”, என சற்றே பயந்த கண்களுடன் செல்ல எச்சரிக்கை விடுத்தான் ஜேம்ஸ்.
“நான் கெளம்பறேன் பாஸ்”, என நழுவ எத்தனித்தான் ஆறுமுகம்.
“போன் தான நோண்டிகிட்டு இருந்தீங்க…யாருக்கு இவ்வளவு அவசரமா…”, என ‘கலாய்க்க’ ஆரம்பித்தான் சதீஷ்.
“என்ன தப்பு பாஸ்…wifeக்கு call பண்ணனும்னு உங்க எல்லாருக்கும் தோணிச்சு. நான் செயல்ல எறங்கிட்டேன்”, என ஒரு கோபம் கலந்த குரலில் விடையளித்தான் ஆறுமுகம்.
“யப்பா…பையனுக்கு மூக்கு மேல கோவம் வருது. சாரி பாஸ்..நானும் ஏதாவது surprise குடுக்கனும்னு முடிவு பண்ணிட்டேன். ஆனா என்னனு தான் தெரியல. நகை, சினிமா டிக்கெட் இல்லாம வேற ஏதாவது புதுசா யோசிக்கணும்”, என யோசிக்கும் முகபாவனையுடன், குழுவில் இருந்து விலகினான் சதீஷ்.
“ரொம்ப நன்றிங்க ஜேம்ஸ். எதெல்லாம் மாத்திக்க போறேன், எத மொதல மாத்திக்க போறேன்…எதுவும் தெரியல; ஆனா ஏதோ ஒரு புத்துணர்ச்சி! உங்களுக்கு குடுத்திருக்கற அந்த code testing …இனி என் பொறுப்பு”, என ஜேம்சை தட்டிக்கொடுத்தான் அருண்.
“உங்க திறந்த மனசு தான் முக்கியமான காரணம் அருண். ’25 வருஷமா நமக்கு தெரியாததையா சொல்லிட போறான்’னு நீங்க இந்த பேச்சு வார்த்தைய நிறுத்தி இருந்தா, எப்பவோ இந்த கூட்டம் கலைஞ்சிருக்கும். அப்பறம் coding எல்லாம் வேணாம்…இன்னிக்கி வேலை செய்யற mood இல்ல. நாயர் கடைல ஒரு டி, மசால் வடை சாப்பிட்டா சூப்பரா இருக்கும்; ஒரு 10 நிமிஷத்துல lift பக்கம் மீட் பண்றேன்”, என ‘thumbs up’ செய்கை செய்தபடி, தன் இருக்கைக்கு நடந்தான் ஜேம்ஸ், முகத்தில் ஒரு காதல் கலந்த சிரிப்புடன், மனைவிக்கு அலைபேசியில் ஒரு குறுந்தகவல் type செய்தபடி.

சமீபத்தில் நீயா நானாவில் இடம் பெற்ற பெண்ணியம் தொடர்பான விவாதத்தில், வெகுவாக அனைவர் மனதிலும் இடம் பிடித்தவர், “கணவனே கண் கண்ட தெய்வம்” என்ற விதிமுறையை தன் மகிழ்ச்சிக்கு காரணமாய் நினைத்த ஒரு பெண் (பெண்ணியவாதிகள் அல்லாத அணியில் இருந்த பெரும்பாலானோர் அவ்வாரே நினைத்திருப்பர்)

அந்த பெண்ணின் வெகுளித்தனமான பேச்சும், தன் கணவன் மீது வைத்திருந்த காதலையும் அனைவரும் கண்டு மகிழ்ந்திருப்பர். ஒரு இடத்தில், கணவன் தன் அலுவலகம் சம்பந்தப்பட்ட வேலையை நள்ளிரவு வரை செய்து கொண்டிருந்த போது , அந்த பெண்ணும் அவருடன் அமர்ந்திருந்ததாக கூறி மகிழ்ந்தாள். “உன் வேலைக்கு சம்பந்தமே இல்லாத ஒருத்தவங்க…நீ உக்காந்திருக்கனு ஒரே காரணத்துக்காக…தூங்காம கண் முழிச்சுகிட்டு இருக்காங்க…அது ஒனக்கு பெருமையாடா?”, என கேட்க தோன்றிய போதும், “அவர் பாவம்…கண் முழிச்சுகிட்டு இருக்காரு…நான் மட்டும் கொறட்டை விட்டு தூங்கினா நல்லாவா இருக்கும்”, என சட்டென பதிலளிக்க இருக்கும் பெண்ணிற்கு, இக்கேள்விகள், கணவனை ‘இழிவு’ படுத்தும் பெண்ணிய பேத்தல்.

எதிர் அணியில் இருந்த பல பெண்ணியவாதிகள் பேசியவை, “என்னம்மா…இது கூட தெரியாம இருக்க”, “உன் தலைல society நல்லா மொளகாய் அறைக்குது”, மாதிரியான தோரணையில் இருந்த போது, ஓவியா அவர்களின் வார்த்தைகள், எதிர் அணியில் உள்ள பெண் யோசிக்க வேண்டும் என்ற ஒரு ஆதங்கத்தில் வெளிவந்ததாகவே எனக்கு தோன்றியது.
கணவனை கொண்டாடிய பெண்ணை, கோபி உட்பட அனைவரும் கைதட்டி புகழ்ந்த போது ,ஓவியாவின் ஒரு வாக்கியம், சாட்டையடி
“கணவன் மனசு நோகாம நடந்துகறீங்க சரி…அப்படியே அவர் அடிக்கறதையும் தாங்கிகிட்டு இருந்தா…உங்க பொண்ணும் அதுல ஒன்னும் தப்பில்லைன்னு தான் நினைப்பா”.
அந்த பெண் கூறியவை அனைத்தையும் “சூப்பர்ங்க …மனசுல பட்டத பேசறாங்க; சந்தோஷமா தான் இருக்காங்க”, என கூறியவாறு புகழ்ந்து தள்ளிய கோபிநாத், ஓவியா அவர்களின் இவ்வாக்கியத்திற்க்கு தேவையான முக்கியத்துவத்தை கொடுக்காதது வருத்தமே.
“புருஷன் தான..”, “பாவம் என்ன tension ஓ”,என கணவன் செய்யும்’சரியற்ற’செயல்கள் அனைத்தையும் பொருத்துக்கொள்ளும் பெண்கள், ஒரு நிமிடம், இந்த ஒரு சூழ்நிலையை யோசிக்க வேண்டும்.

homemaker எனவும் வீட்டின் மகாலட்சுமி எனவும் புகழப்படுகிறீர்கள். ஒரு நாள் பிள்ளைகளின் பிடிவாதம் பொருக்க முடியாமல் போகிறது. வீட்டிற்கு வரும் கணவன், ஏதோ சாதாரணமான கோரிக்கையை முன் வைக்கும் போது, உங்களுக்கு எரிச்சல் அதிகமாகி, கணவனை அறைந்து விடுகிறீர்கள். “வீட்ல இருக்கற டென்ஷன் ல அடிச்சிட்டா”, என உங்கள் கணவர் பொருத்துக் கொள்ளப் போகிறாரா?

‘Tension’இல் என்றாவது உங்கள் கணவர் அவர் மேலதிகாரியையோ, அவர் கூட வேலை செய்பவர்களையோ அடித்துள்ளாரா? சக மனிதனை அடிப்பது என்பதே ஒரு கேவலமான செயல் எனில், வீட்டிற்கு வெளியில் ஏற்படும் டென்ஷன் அனைத்தும், வீட்டிலிருக்கும் மனைவியை அடித்தால் சரியாகும் என நினைக்கும் ஒரு ஆண் மகன் கோழை! தன் பிரச்சனைகளை பிறருக்கு தீங்கு இழைத்தே தீர்த்துக்கொள்ள நினைப்பவன் அறிவிலி.

‘தொட்டு தாலிகட்டின பொண்டாட்டிய அடிக்கறதுல தப்பொன்னும் இல்லையே’ என நினைக்கும் போது, அவன் அந்த பெண்ணை ஒரு சக மனிஷியாகக் கூட மதிக்கவில்லை என்பது தெளிவு பெறுகிறது. அதை தட்டிக்கேட்காமல் ‘சுமதாங்கியா’ பொருத்துக்கொள்ளப் போகிறவர்கள், உங்கள் செல்ல மகளுக்கு நல்ல வாழ்க்கை பாடம் தான் சொல்லித் தருகிறீர்கள்.

ஓவியாவின் வார்த்தைகளை கேட்ட பொழுது, நினைவிற்கு வந்தது 1991இல் தொலைகாட்சியில் ஒளிபரப்பான ‘பெண்’ தொடரும், அதில் இடம் பெற்ற, ‘ராஜி மாதிரி பொண்ணு’ கதையும் தான். சமீபத்தில் You tube வழியாக அதை பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. அதை இங்கு பகிர்ந்துக்கொள்கிறேன்…

தன் வேலையை தக்க வைத்துக்கொள்ள மேல் அதிகாரிகள் அர்த்தமின்றி தூற்றுவதையும், “உறவு விட்டுப் போகக்கூடாது’ என்பதற்காக, உறவினர்களின் சரமாரியான அவதூறுகளையும், அமைதியாக ஏற்றுக்கொள்ளும் மனநிலை, நம் சமூகத்தில், காலகாலமாக இருந்து வரும் ஒரு ‘நற்குணம்’.
இதுபோன்ற நிகழ்வுகள் கண்முன் நடக்கும் போது, அமைதியாக நின்றதுண்டு. “உன் sideல இருக்கற நியாயத்த எடுத்து சொல்லு”, என கூற விரும்பியபோதும், வார்த்தைகள் வாய்விட்டு வர மறுத்ததுண்டு. பின்னர் இந்த பதிவு எழுத காரணம்???
சமீபகாலமாக விஜய் டிவியில் பார்த்து வரும் ‘office’ தொடர், இப்பதிவெழுதத் தூண்டியது.

இத்தொடரை பார்ப்பவர்களுக்கு கதையின் முக்கிய கதாப்பாத்திரங்களான கார்த்திக்-ராஜியை தெரிந்திருக்கும்.
தெரியாதவர்களுக்கு, இவர்கள் இருவரும், ‘நாங்கள் நண்பர்கள்’ எனக்கூறிக் கொள்ளும் காதலர்கள்.
‘காதலர்கள் நடுவில் நடக்கும் செல்லச் சண்டைகள்’ என்றோ இடம்பெறும் போது, ரசிக்கக்கூடியதாக இருக்கும். இந்த கதையின் முக்கிய கதாப்பாத்திரங்கள் இடம்பெறும் 9ல் 10 காட்சிகளில், ‘செல்லச் சண்டை’ போட்ட வண்ணம் இருப்பர். இரத்தக்கொதிப்பையும் பெருக்குவர்.
பல தருணங்களில் கதையில் ஏதேனும் ‘turning point’ இடம்பெற்று, கார்த்திக் இன்னொரு பெண்ணுடன் சேர்வது போன்றோ, ராஜிக்கு அவள் அப்பா வேறொரு பையனை பார்த்து திருமணம் செய்வது போன்றோ, நிகழக்கூடாதா எனத் தோன்றும்.
அன்று அந்த ‘செல்லச்சண்டை’ ஒரு படி மேல் சென்று, ‘செவில் அடி சண்டை’யாக மாறிற்று. அறைந்த பின், அதற்கு ராஜி கதாப்பாத்திரத்தின் ‘விளக்கம்’, “நீ என்ன வேணும்னாலும் செய்வ…நான் பாத்துகிட்டு இருப்பேன்னு நினைச்சியா. இன்னொரு தடவ தம் அடிச்சுபாரு தெரியும்”
இத்தனை கீழ்த்தனமாக, காதலனையும் தாண்டி ஒரு மனிதனை நடத்துவது அதிர்ச்சியை அளித்தது; அவனேனும் ஏதாவது ‘sensible’ஆக கூறுவான் என எதிர்ப்பார்த்தால், வெட்கமே இன்றி சிரிக்கிறான்; “என் மேல அக்கறை இருக்கறதுனால தான அடிக்கிறா”, என ஒரு கேவலமான விளக்கத்தோடு.
இது போன்ற இன்னொரு காட்சி..அதில் (எனக்கு கொடுத்ததை யாரிடமாவது திருப்பித்தர வேண்டும் என்ற எண்ணத்திலா தெரியவில்லை) கார்த்திக் அவன் நண்பன் விஷ்ணுவை அறைந்து நண்பன் மீது உள்ள ‘அக்கறை’யை காட்டுவான்.
சகமனிதனை அறைவது என்பது ‘அவர் மீது உள்ள அக்கறையின் வெளிப்பாடு’ என்ற நரகலுக்கு நிகரான எண்ணம், நம் சமூகத்திற்கு மட்டுமான சிறப்பு என மார்தட்டிக்கொள்ளலாம்.
“அடி உதவுவது போல் அண்ணன் தம்பி கூட உதவ மாட்டார்”, என்ற முதுமொழி, குழந்தைகளை அடித்து வளர்க்க ஒரு சப்பக்கட்டு.
அதுபற்றி இன்னொரு பதிவு எழுதலாம். ஆனால் இப்பதிவு, Adults அதாவது பெரியவர்கள் நடுவில் நிலவும் ‘வன்முறை வழி அக்கறை வெளிப்பாட்டினை’ பற்றியது.
இந்த அநாகரீக செயலுக்கு முக்கிய காரணி எதுவாக இருக்கும் என யோசிக்கும் போது, சுயசிந்தனை, சுயமரியாதை போன்ற நன்னெறிகள் சிறு வயதிலிருந்தே பிள்ளைகளுக்கு கற்றுத்தரப் படாமல் போவதே.

ஒரு ஆணோ பெண்ணோ தன்னையே மதிக்க ஆரம்பிக்கும்போது, சுயமரியாதை பிறக்கிறது. தன்னிடம் இருக்கும் குறைநிறைகளை ஆராய்ந்து அறியும் போது, அதனை சரி செய்துக் கொள்ளும் முயற்சி நடைபெறுகிறது.
இந்த சுய ஆராய்ச்சி, சுயசிந்தனை இல்லாதபோது, “அவங்க வாழ்க்கைல எல்லாம் பாத்தவங்க”, “பெரியவங்க சொன்னா…சரியாத்தான் இருக்கும்”, என்ற எளிதான காரணங்களை சொல்லிவிட்டு, காலாவதியான சமூக நியதிக்கு அடிமையாகின்றனர்.
அதன்பின் சமூகமும் அதிலிருக்கும் ‘அனுபவசாலிகலும்’ சொல்லும் அனைத்து கருத்தும்…இவர்களின் வேதவாக்காகிறது. அந்த வரிசையில் வருபவையே இந்த ‘அறைந்து அக்கறையை வெளிப்படுத்துவதும்’, ‘அக்கறையில் தானே அறைகிறார்கள் ‘, என்ற முட்டாள் சிந்தனைகளும்.
சுயமரியாதை உருவாகும் போது, மற்றவரின் சுயமரியாதையை மதிக்கும் தெளிவு நிலையும் பிறக்கிறது.
ஒரு பொது இடத்தில், பலர் முன் உன்னை ஒருவர் அவமதிப்பதும், அறைவதும் தவறெனில், உன் காதலனுக்கும், நண்பனுக்கும் அதே விதி பொருந்தும்.
அவ்விதத்தில் பார்க்கும் போது , ‘office’ தொடரில் வரும் கார்த்திக், ராஜி, விஷ்ணு கதாப்பாத்திரங்கள், சுயமரியாதை என்ற ஒரு குணமின்றியே உருவாக்கப் பட்டுள்ளன.

இதே தொடரில் உருவெடுத்து என்னை எழுதத் தூண்டிய இன்னொரு குணம், ‘compromise’ அதாவது விட்டுக்கொடுத்தல் அல்லது இணக்கத்தீர்வு.
மீண்டும் நம் முக்கிய கதாப்பாத்திரங்கள் ராஜி மற்றும் கார்த்திக்.
இவர்கள் நடுவில் நடக்கும் ‘விட்டுக்கொடுத்தல்’களை பார்க்கும் போது, அச்சொல்லின் பொருள் தான் எனக்கு புரியவில்லையோ என்ற சந்தேகம் ஏற்பட்டதுண்டு.
விட்டுக்கொடுத்தலுக்கு எடுத்துக்காட்டெனில்…
கணவன், நண்பர்களுடன் தினசரி ஊர்சுற்றுவது பிடிக்கவில்லை, மனைவி தன் மனக்கசப்பை எடுத்துச் சொல்ல…அதிலிருக்கும் நியாதை உணர்ந்து கணவனும், “சரி தினமும் இனி அவர்களுடன் ஊர் சுற்றவில்லை; ஆனால் வாரத்தில் ஒரு நாளாவது நண்பர்களை சந்திக்க விரும்புகிறேன்” என்று தன் விருப்பத்தை முன்வைக்கிறான்.
கணவனின் விருப்பத்தில் இருக்கும் நியாயத்தை புரிந்து கொண்டு மனைவியும் அந்த ஒப்பந்தத்திற்கு ஒத்துக்கொள்கிறாள். இங்கு மனைவியின் விருப்பமறிந்து கணவன் நடப்பதும், கணவன் விருப்பம் புரிந்துகொண்டு மனைவி ஒத்துக்கொள்வதுமே விட்டுக்கொடுத்தல்.
இத்தொடரில் விட்டுக்கொடுத்தல் என்பது ஒருதலைபட்சமாகவே இருக்கும். “இதை செய்யாதே”, “அவளோட எதுக்கு கொழைஞ்சு கொழைஞ்சு பேசற” என ராஜி கேட்க, “சரி இனி செய்ய மாட்டேன்”, என விட்டுக்கொடுப்பவர் நம் கார்த்திக்.
“நீ ஒரு காரியத்தை விருப்பப்பட்டு செய்கிறாய்..அதை இன்னொருவர் வந்து ‘செய்யாதே’ எனக்கூறும் போது …”ஏன், எதற்கு”, என கேட்காமல் இருக்கும் மனப்பான்மை குழப்பத்தையே ஏற்படுத்துகிறது.
பெற்றோர், சகோதர-சகோதரிகள் அவ்வாறு கட்டளையிடும் போது எதிர்த்து கேட்கும் பழக்கம், காதலியோ காதலனோ மனைவியோ செய்யும்போது காணாமல் போவது நெருடலாகவே உள்ளது.
சமீபத்தில் புகைப்பிடித்தலை நிறுத்துவது எப்படி என்ற ஒரு கலந்துரையாடல் வானொலியில் ஒலிபரப்பானது. பல கோணங்களில் விவாதம் நிகழ்ந்தாலும், அனைத்திலும் இருந்த பொதுக் கருத்து ஒன்றே.. புகைப்பிடிப்பவரே, அதனால் தன் உடம்பிற்கும், உறவுகளுக்கும், குடும்பத்திற்கும் ஏற்படும் தீங்குகளை உணர்ந்து அதை கைவிடாத வரையில், அப்பழக்கம் தொடர்ந்த வண்ணமே இருக்கும். “சொல்லித் திருத்தலாம்” என்ற காதலி மனைவியரின் சூளுரைகள், தம்மை தாமே ஏமாற்றிக்கொள்ளும் ஒரு சொற்றொடரே அன்றி..வேறில்லை.
நிறைய சமயங்களில், கணவன்/காதலனின் உடல்நலத்தையும் தாண்டி, சமூகம் என்ன சொல்லி விடுமோ என்ற ஒரு பயம் மட்டும் மேலோங்கி நிற்பது போல் தோன்றுகிறது. அந்த நெருக்கடியின் காரணமாக மட்டுமே கணவனோ, காதலனோ “சரி இனி நிறுத்திவிடுகிறேன்” எனக் கூறும்போது, புதிய சந்தர்ப்பங்களை ஏற்படுத்திக் கொண்டு தம் விருப்பங்களை பூர்த்தி செய்துகொள்கின்றனர்

‘office’ தொடரில் வரும் இன்னொரு கதாப்பாத்திரம் சூசன். விட்டுக்கொடுத்தல் பற்றி பேசும்போது நினைவிற்கு வருவது…சூசன்-கார்த்திக் இடையில் நிகழும் ஒரு உரையாடல். அதில், சூசனின் ஒரு வசனம்,
“இல்ல கார்த்திக்….எவ்வளவு நேரம் தான் ஒருத்தரே compromise ஆறது. அப்பறம் திரும்பி பாக்கும் போது, “ச போதும்டா…”னு ஒரு வெறுப்புதான் மிஞ்சும்”
“compromise, விட்டுக்கொடுத்தல்…இவையே இரு உள்ளங்களை இணைத்து வைக்கும் கோந்து, பாலம்”, என அறிவுரை பொழியும் சினிமா, தொலைக்காட்சித் தொடர்கள் வரிசையில், இந்த வசனம் ஒரு புத்துணர்ச்சியாகவே இருந்தது எனலாம்.
பெற்றோர் பார்த்து நடத்தி வைக்கும் திருமணங்கள் போல் இல்லாமல், காதலிப்பவர்கள் ஒருவரையொருவர் விரும்பி…நன்கு புரிந்துக்கொண்டு இணைகின்றனர். அந்த உறவிலும் ஒருவர் மட்டுமே கட்டளைகள் போடுவதும், இன்னொருவர் விரும்பியோ, விரும்பாமலோ தலைவணங்கிச் செல்வதும் வருத்தமாக உள்ளது.

‘compromise’ என்பதே தவறு எனக் கூறவரவில்லை. முற்றிலும் வேறுபட்ட குணங்கள் உடைய இருவர் இணையும் போது, compromise இல்லாமல் ஒரு சுமூக உறவு சாத்தியமற்றது. விரும்பி இணைந்தபின், கருத்து வேறுபாடுகள் ஏற்படும் போது, பேசி, இருவருக்குமான நல்ல முடிவிற்கு வருவது ‘இணக்கத்தீர்வு’. “நான் சொல்வதே சரி” என ஒருவர் கூற, “அவன்/அவள் சொன்னா கேக்கப் போறதில்ல”, என முடிவெடுத்து, “ஆமாம் நீ சொல்றது சரிதான்”, என மற்றவரும், தொடங்காத விவாதத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி வைப்பது…ஒரு கசப்பான, நொருங்கத்தக்க உறவிற்கு வித்திடுகிறது.
‘office’ தொடரின் கார்த்திக்-ராஜி கதாப்பாத்திரங்களின் முடிவு ‘happy ending’ வேண்டும் என்பதற்காக’ பல்வேறு துயரங்களையும் தாண்டி இருவரும் இணைந்தனர்’ என்று அமையலாம். அமைந்தாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை. வழிவழியாய் சமூகம் ‘சரி’ என முன்மொழிந்த கேவலமான கருத்துக்களை வழிமொழியவே சினிமாக்களும், தொலைக்காட்சித் தொடர்களும் விருப்பப்படுகின்றன. அந்த கோட்பாடு மாறக்கூடாது எனத்தான் பார்வையாளர்களும் ஆசைப்படுகின்றனர். இவர்களை எதிர்த்து ஒரு கருத்தை முன்வைக்க வேண்டுமெனில், தயாரிப்பாளர்களும், இயக்குனர்களும் ‘சல்லிக்காசுக்கு பயனில்லாத’ சுயமரியாதை உடையவர்களாய் இருக்க வேண்டும். அது நிகழ சாத்தியக்கூறுகள் இருப்பதாய் தெரியவில்லை. அது வரையில், “என் வழி தனி வழி” என்ற வசனத்தை நாக்கில் மட்டும் உச்சரித்துக்கொண்டு, சமூகத்தின் அடுத்த கட்டளைக்கு காத்திருப்போமாக!!

பின்குறிப்பு – ‘Office’ தொடரை நிலை ஆய்வாக (case study) வைத்து எழுதப்பட்டபோதும், இது தமிழ் சமூகத்தில் உள்ள உறவுகள் பற்றிய பகுப்பாய்வே!